แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ หมอลำสมาน หงษา แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ หมอลำสมาน หงษา แสดงบทความทั้งหมด

เนื้อกลอนลำหมอลำซิ่ง-หมอลำสมาน หงษา




      แม่เอ๊ยแม่เอ่ยแม่ หมอลำซิ่ง ลำซิ่ง หมอลำสตริงคือประยุกต์ขึ้นใหม่ ยุคไฮเทคนั่นได้เดี๋ยวนี่เปลี่ยนแปลง ขอบอกแจ้งประยุกต์จากลำไกลผู้ฟังหิวนอนแน่จริงเด้อเจ้า ลำกลอนเฮามันเศร้าฟังไปบ่เต้นตื่น ลำแต่กลอนเบิ่ดคืน แคนดวงเดียวเป่าจั่นคนนั่นเลาเซ็ง บ่ได้เดได้เด่งคนอ่อนนอนมิด ศิลปินนี่กะเลยมาคิดแก้ทางคือเว่า บ่ให้เหงานอนเฝ้ากองบุญคุณพ่อ จังได้ก่อได้เริ่มเสริมสร้างพัฒนาดพราะว่าโลกก้าวหน้าโดดเด่นไปไกล จักเพลงไทยเพลงจีนพัฒนากันแล้ว บ่มีแนวเหลือค้างกันตรึมขับงึมใส่ดนตรีกันตึ้ม ตึ้ม ตึ้ม ตึ้ม กะไทยพร้อมหมู่พวน ใส่ดนตรีครบถ่วนคือจังม่วนพอฟัง ลำกลอนหยังมีแต่แคนดวงเดียว ม่วนกะคือเป็นหล้า คนเมือป๋าแต่ละพอหกทุ่ม ๆ กองบุญกะแปนเป๊า คันลางบ้านเหลือแต่ผู้เฒ่ากับหมาน้อยสี่โต๋

     แม่เอ๊ยแม่ ลางบ้านนั่นใกล้สิแจ้งโข่โหล่กะเหลือแต่ศรัทธา เอิ่นหาคนดังไฟเฮ็ดครัวยามเซ่า เอิ่นคนมาหนึ่งเข่าหมอลำเอิ่นให้แน ๆ ให้แน ๆ เอิ่นอีสีอีแหล่ ๆ มันไปลี่อยู่ใส จังเหตุนี่ได้จังได้แต่งตามยุค เพื่อจักปลุกใจคนผู้คงให้จาแจ้ง ยามแสดงลำไปนั่นมีกลองตีใส่ พวกคนฟังอยู่ใต้กะหลงฟ้อนใส่นำ เสียงมะลึ่งตึ่มต้ำลำใส่ดนตรี โหลดบ่มีความเหงาม่วนเมาหลงเต้น ยินดนตรีเขาเล่นทางแอวกะหักอ่อน ผู้ฟังกลอนอยู่ใต้หมอแคนต้อนอยู่เทิง หยังกะดังเติ้ง ๆ จังสิเบิ่งทางได๋ เกือบสิลืมหันใจพุ้นละแหมลำซิ่ง บ่จักหญิงซายเต้นนำกันแหยะแย่ง ถืกใจแฮง ๆ ให้แม่นพวกขี่เหล้าเมาฟ้อนบ่อยากเมือ ผู้บางคนเกิดบ่นุ่งฮอดเสื้อมาเต้นใส่กลองซุด เหยี่ยวบ่สุดที่คักอาบลงนำซ่ง เกิบกะหลงลืมถิ่มทางได๋บ่ฮู้เมื่อ ถิ่มฮอดเกิบฮอดเสื้อเหลือซ่งอย่างเดียว เมียมานำขอดเขี่ยวโอ้ยอย่าเกี่ยวนำกู บ่จักสูจักดันยักยันดึงไว้ กูบ่ไปใสแหล่วมาฮอดกะปานด่า ตานั่นมืนบ่ขึ่นทางเต้นบ่เซา มือนั่นถือขวดเหล่ากำบ่มีวาง ออกท่าทางปานฝนใส่ตัวขัวซ่าย เกินม่วนหลายซาแล้วเทิงเมาเทิงวิ่งมาฟังลำแบบซิ่งเมียนั่นบ่สน

     แม่เอ๊ยแม่จักข่าพเจ้านี่ซื่อว่าสมาน กะผมขอรายงานสู่ฟังพอฮู้ เป็นหมอลำเจ้าซู่คง (น่าจะหมายถึงโคลง) กลอนเกี่ยวย่อน สาวออนซอนซักดิ้น ๆ ป๋าก้นเล่นนำ รูปกะหล่ออีกซ่ำบ่แม่ธรรมดา ซำดาราในหนังให้อย่าเอามาใกล้ ไปลำใสคนย่องเสียงฮ่องปานอึ่ง ลำกะได้ที่หนึ่งบ่จักขันและถ่วยเต็มตู้อยู่เฮือน หยังกะเด้นบ่เอื่อนฮ้ายกว่าฝนตก ลำตลกแฮฮาด้านประชันเกมเย้ย อย่าถามเลยมวนนี่หลายปีคนซา หมอสมานหงษาละบ่คาบ่ข่องคนย่องทั่วแดน ร่างอ่อนแอ้น ๆ ว่าแม่นบักฉัตรชัย อยู่ในจอทีวีหละบักแคนเป็นน่อง เดี๋ยวนี่เนาในห่องว้าดิ๊นเขตเข่ง อยู่อ.วาริน ๆ สำนักพักยั่ง ๆ อุบลบ้านจื่อเอา

    แม่เอ๊ยแม่จังเมียนั่นได้ ๆ ผัดมีอยู่หกคน ผู้หนึ่งนั่นเอาอยู่เมืองอุบลแต่งเบิ่ดพันแปด ๆ บ่เคยให้ตากแดนเอาเซียงไว้ในไห ผู้หนึ่งนั่นไปเอาอยู่เมืองไทยแต่งหลายขนาด เบิ่ดละไปสิบสองบาทกับเกวียนสามทอ เอาได้บ่เคยรอเอาแล้วเอาอีก คันบาดออกลูกข่อยกะย่านมันกีก ๆ ลวกลากป๋าหนี คันผู้หนึ่งนั่นเอาละอยู่ทางอิถีกะมูลปโมก คันเอาอยู่โคกกะมาลีดอนโพนี่กะงามปาดโท้ปานย่างแบบไว่ เขาอยู่ทางเชียงใหม่หนองหานหนองคาย เบิ่ดเงินไปตั้งหลายซีห่ากระสอบ คันบาดออกลูกนี่กะปานผีปอบผีไฮ่ผีนา บ่จักหูจักตาเรียกคุณเรียกพี่ ก้นอักนั่นซะผัดแหลมเอานีปันว่าเหล็กซีจังผัดเขียวคึดหนีป๋าไปบ่ซ่าง โอ้เด๊หนอน่องเอ่ย เออ เออ เห่อ เออ เอิง เอย ๆ สาวแล่นย่วยแลนหยั่งนำก้นนำตอย ผมสมานสมานนี่กะเอาบ่ถอยผู้ลูกสองลูก บ่จักเพลินจักกู๊กทางหน่าทางหลัง เดี๋ยวนี่เลยบ่หยังจักคนซ่ำดอก ไปหาลำหาตอกแต่กี้ศูนย์สามบ่ได้ไปถามข่าวหาจักเถือ ผัดเทือเมือศูนย์เก้าพ.ศ. สมานหงษาละเป็นบ่าวปอหลอขึ่นมาอีกละ ผมโลดบ่ซะนะเว่าลูกเว่าเมียแนวเว่าแล้วเสียเงินทองกล่าว ๆ มื่อนี่พ่อ ๆ บ่ได้เห็นซู่เก่า ๆ กะอยู่ข่างเวทีนี่เห็นว่าผู้ดีข่างสีเปิงเสิ่ง ๆ ๆ หึสิเอาลองเบิ่งอีกบ่จักคน สำหรับไว้หลกขนขี่แฮดขี่ตุม แนมเบิ่งหน่าผัดหัวยุ่ม ๆ คือสิได้อีหลี ๆ คือสิได้อีหลี  สีนานวลม่วนไว้ก่อนหน่าทอนั่นหน่า


หลัง ๆ ฟังยาก ประโยคบางประโยคอาจอ่านแล้วไม่เข้าใจ ใครฟังได้ความอย่างอื่นโปรดชี้แนะด้วยนะครับผม

เนื้อกลอนลำประวัติขอนแก่น เมืองเลย - หมอลำสมาน หงษา



   เด้อยาพ่อ ผู้มาบัดนี่ บัดนี่ สิจักกล่าวเรื่องขอนแก่นเจดีย์ ของโมลีน้อแม่นเถระกะพระอาจารย์ทั้งเก้า ได้มาเนาน้อละแม่นนอนค้างกลางไพรซ่นฮม แต่ธาตุพนมนอนห่มขามครั้งนั่นอยู่ริมน้ำแม่ธาร ในคืนนั้น แนมเห็นอัฐิท่าน สมนะโคดม ลอยอยู่กลางเวหา เหือเหืองเหลืองจ้า ตื่นขึ่นมากะเลยสร้างปูแปลงธาตุใส่ เอิ่นนั่นนอ เอิ่นวาธาตุขามใหญ่หรือขามแก่นแต่พุ่นคนเว่าบ่แปลง เมืองขอนแก่นกะโอ้แม่นเขตแคว้นตั้งแต่ก่อนเป็นดอนเขือง ก่อสิมาเป็นเมืองก่อแปลงหลายครั้ง โอ้ตั้งแต่ก่อน เพียเมืองแพงจากร้อยเอ็ดไปตั้งอยู่โขงแดนซีล่ม สร้างอยู่หั่นตั้งดน เมืองขอนแก่นเกิดห้างเลยย้ายต่อไป จังบัดนี่ได้ย่ายมาใส่ดอนยม บ่อนพุ่นหละ บ่อนฝั่งซีดีอุดมแต่เกิดอาโปท่วม เลยรวมกันจัดตั้ง จัดตั้งกะลงมาทงสว่าง เมืองโสนเรียบข้างกะบึงสโนเรียบข้างวางไว้ใส่แผน เฮาจังเอิ่นว่าแคว้นขอนแก่นเจดีย์ สมัยองค์จักรีแต่งแปลงเมืองบ้าน เมืองบ้าน กะจังขนานนามตั้งกันว่าบ้านขอนแก่น รึคำแปลงแต่พุ่น คุณนั่นอย่าเดา เมืองท่าบู๋นั่นเจ้า คือพระซอดบู๋ดิน เรียกพระยืนเล็งยานซื่อกัสปเจ้า เพื่อสิเดินไปเข่าโคตรบูรณ์พื่นแผ่น ส่วนนั่นนอ ส่วนถ่าพระนั่นแม้นคนได้พบพระเจ้าอยู่ริมน้ำแม่ธาร มาบัดนี่เด้อยาพ่อ คนได้พบพระเจ้าอยู่ริมน้ำฟังซล โอ้โนนทันนั่นขั่นสิเว่าตั้งแต่ต้นคืนำแห่เลยพบ พอมาถึงโดนทัน พระลับหันหลังจ้อย เลยสิวอยตามส่นว่าพระคือฮู่ข่าว คือนั่นนอ คือพระพุทธรูปเจ้ากะเลยซ่ำบ่ทัน เมืองพลนั่นแต่ก่อนซื่อเมืองเพีย อุดเพียของชุมนุม ชุมนุม กะเพียของชุมนุมกะแต่เดิมดาเค้า ได้เฮ็ดเตาหลอมสร้างภูเหล็กบ่ตะกั่ว โอ้น้องเอ่ยหมอลำซั่วบ่ฮู่ครูเจ้าบ่สอน

   บัดนี่ย่อนเว่าบ่อนขนวน (กระนวน) ตก แต่พุ่นละแต่บั้งไฟพญาขอมสู่ขนวนหลุดค่าง ปางเฮาเอิ่นหนองโก๋ แดนด่าง น้ำพองหนองหาน นี่หละเป็นข้ออ่างมีแท่เรื่องจริง มีหลักอิงไปหน่าภูเวียงวงรอบ บ่อนนี่หละบ่อนเขาสูงพระเจ้า พระเจ้าได้เนายั่งนั่งนอน ตั้งแต่ก่อน มีสาวงามก่ำก้อนยอดสง่านารี เป็นสตรีเลอโฉมซื่อนางเขียวข้อม โอ้ในตอนนั้นพระแดงฮวยมนร้องตันของยาวยาน เสกนั่นนอเสกข้าวสารแล้วได้กะตันล้อมฮอมเมือง ฮอดเดี๋ยวนี่ เป็นภูเขาฮอดเบื่อง ตันฮอดเขตลำพอง ลำพอง ลำพองกะไหลนองมาถึงฮอดภูเวียงพี่เป็นคีรีเขาขั่นภูเม็งมอญแต่ง มีฮอดภูผาแด้ง เมืองมัญจาเขตเบื่องที่เขาเอิ่นว่าเตียง เด้อยาพ่อ ส่วนซุมแพเขตเบื่อง คือเอาไผ่หนีตายจังได้หมายซุมแพชื่อเดิมมันแท้ เบิดซุมแพละจังเข่าละจังเมืองเลยมืดบ่า บ้านนั่นนอ บ้านนาอ้อก้างปาวังสะพุงเลียบพุ่นคุณนั่นอย่าถาม มีเขาอยู่ฝั่งน้ำ ตันยอดเขตลำพอง มีเขาอยู่ฝั่งน้ำอยู่ยอดเขต สูงจนดินน้อสิพังทรุดไปเบิ่งเอาเด้อเจ้า นั่นหละผานกเค้าภูเขาอิงสาป ตั้งแต่เป็นนกเค้ามากินบ้านหมู่คน มักคาวานท่านต้น เพิ่นเลยสาปพญานกให้เป็นละภูผาหินต่อมาเดี๋ยวนี่จังได้มีนามเอิ่นตามตำรากี่เก่า เอิ่นนั่นนอ เอิ่นนั่นหนอเอิ่นว่าผานกเค้าบ่มีได้เปลี่ยนแปลง ภูกระดึงบอกแจ้ง อยู่เขตด่านดงลาน อันนี่นั่น เป็นสัญญาณ สัญญาณน้อกะดิ่งแก่นอยู่เขตภูพันธุ์ไม้กะยังลี่ภัยมาตองกะดิ่งทองตองติ่ง ตองติ่ง ตองติ่ง เด้อยาพ่อขั่นพ่อพระอินทร์เพิ่นกะมาลำซิ่งหลิงจ้องเบิ่งเฮา อยู่ต่อมานั่นเจ้า คนประมาทลืมศีล พ่อพระอินทร์เลยตัดขาดลงถึงพื้น ฮอดเดี๋ยวนี่เกิดเป็นภูผาขึ้นแต่ภูกระดึงแดนป่า บัดพุ่นหละบัดศรีอาริย์ลงมาภูกระดึงลูกนี่สิดังก้องหวั่นไหว วังสะพุงนั่นได้ คือขี่โพงควายเงิน ปัดลงไปพุงซะ พุงซะ กะเหลือดไหลลงไต้ ไกลวังใสไฟแดด ไปลำเลยมืดป่า บ้านพุ่นหละบ้านนาอ้อก้างปาคีรีสาปบอกแจ้งมาแล้วเล่าแถลง เมืองเลยนั่น ตามประวัติบอกแจ้งว่ากุดป้องคลองหมาน สร้างบ่นานปานได๋ไล่ตามแต่นำซี่ คราวนั่นนอคราวอมาตย์ทองดีหมอปาวีบ่ยอมขึ้นนำกันฝรั่งเศสเลยโอนเขตแปลงบ้านขนามตั้งแต่งเป็น เชียงคานนั่นขั่นสิเว่าแต่พุ่นคือฟานหมอบนำควายลุงเอ่ย นำหาฮอยสืบหาจนฮู่เอิ่นว่าแก้งขดคู่บัวโฮมผาแบ่ง หรือว่าผาแบ่งหน่าควายห้าอยู่เขา บัดนี่เจ้าให้ลำต่อกันไป เด้อสาวนางกาฬสินธุ์ สารคามหน่ำกันให้มันเกลี้ยงร้อยเอ็ดเจ็ดเมืองเสี่ยงหัวขั่นได๋เก้าป๊อง ฮู่แน่บ่แล้วน้องลองเว่าต่อกัน สีนานาลม่วนไว้ก่อนนา ท่อนั่นนา


แกะตามเสียงที่ได้ยินนะครับ บางคำ บางประโยคอาจจะอ่านแล้วไม่เข้าใจก็มี และอีกประการเพราะเป็นศัพท์โบราณ

เนื้อกลอนลำหัวหงอกหยอกสาว หมอลำสมาน-หมอลำเทียมจันทร์



(ชาย) วันนี้มาเจอะคนสวย (ซ้ำ)
รูปร่างสำรวยน่าตาอวบอั๋น 
คิ้วโก่งเป็นวงพระจันทร์ (ซ้ำ)
หูตาหน้าฟันยิ่งมองยิ่งหล่อ
พี่อยากจะขอเป็นแฟนซักคน
(หญิง) อุ๊ยตาย พูดจาชอบกล (ซ้ำ)
ชั่งไม่เหลียวดูตนดูหุ่นเจ้าของ
คุณแก่กว่าฉันเป็นกอง (ซ้ำ)
ตั้งแต่ฉันเหลียวมองมันคนละรุ่น
มันคนละหุ่นให้เลิกคิดเสียที
(ชาย) ถึงแก่ก็ไม่กี่ปี (ซ้ำ)
พูดกันดีดี พี่ได้สี่สิบสาม
เท่าไหร่อายุคนงาม หึ (ซ้ำ)
(หญิง) ช่างพูดช่างพูดช่างถามฉันพึ่งสิบห้า
สามรอบแล้วจ้ะอายุห่างกัน
(ชาย) มะพร้าว... มะพร้าว ยิ่งแก่ยิ่งมัน (ซ้ำ)
ถึงอายุห่างกัน ก็อย่าหวั่นอย่าไหว
สำคัญอยู่ที่หัวใจ (ซ้ำ)
ถ้าจะรักใคร มันห้ามไม่อยู่ เห็นใจเถิดหนูอย่าว่ารบกวน
(หญิง) เรียกพ่อถึงจะสมควร (ซ้ำ)
อย่ามาชักชวนเรียกพี่เรียกหนู
หัวใจฉันไม่เปิดประตู (ซ้ำ)
ลองร้องคิดดูอย่ามาล้อเล่น
เดี๋ยวคนจะเห็น ฉันจะละอาย
(ชาย) ถึงแก่ก็ยังไม่ยังไม่อยากตาย (ซ้ำ)
ยิ่งแต่หัวใจวายจะตายเพราะหล่อนจ๊า (หญิง อัวะ)
ถึงตายไม่เสียดายชีวา (ซ้ำ)
เพราะจะได้แก้วตาน้องมานั่งกก
เขาว่าตายบนอกดีกว่าตกน้ำตาย
(หญิง) แหม่ หน้าย่นจนจะเป็นหน้าผี (ซ้ำ)
ผมจนมีสองสียังจะมาหลอกฉัน
ไม่ตายอย่ามาหมายหลอก (ซ้ำ)
ฉันไม่มีวันจะหลงรักคนแก่
อย่ามาแยแสยักแย่ยักยัน
เอ้า ไป ไป ไป ไป ไป
(ชาย) ถึงแก่ก็ช่างหัวมัน (ซ้ำ)
แต่ว่าหัวใจฉันหนุ่มแน่นหนักหนา
ทุกทีที่เห็นแก้วตา (ซ้ำ)
คึกคักขึ้นมาเหมือนอายุสิบสี่
ถ้าไม่เชื่อพี่จะเตะปี๊บให้ดู
(หญิง) แหม่ ยิ่งดูก็ยิ่งรำคาญหู (ซ้ำ)
จะเตะปี๊บให้ดูฉันก็ไม่สน
ลูกเมียคงมีแล้วหลายคน (ซ้ำ)
อย่ามาพูดวกวนเหมือนคนเป็นบ้า
เลือกคิดเถิดหน้า เจ้าผู้หนุ่มสำราญ
(ชาย) ลูกเมียเลิกกันแต่นาน (ซ้ำ)
ทรัพย์ขายแบ่งกันได้คนละเก้าแสน (หญิง โอ้โฮ)
พี่ไปทำงานต่างแดน (ซ้ำ)
เมียพี่มีแฟน หนีตามคนใหม่ พี่ทนไม่ไหวเลยขอเลิกกัน
วันนี้ซื้อของหลายอัน (ซ้ำ)
เพื่อมาฝากแจ่มจันทร์มีทั้งสร้อยทั้งแหวน
ถ้าหากรับพี่เป็นแฟน (ซ้ำ)
พี่จะขอมอบแหวนจะขอมอบสร้อย
เงินอีกไม่น้อยอยู่ธนาคาร
(หญิง) อื้อหื้อ พี่จ๋า พี่จ๋า พี่จ๋า พี่จ๋า พี่จ๋า พี่จ๋า นี่พี่ต้องการน้องจริง ๆ หรือ
ไหนแหวนน้องขอสวมมือ (ซ้ำ)
สร้อยคอหนะหรือขอสวมดูหน่อย
ให้สวยให้ย้อยราคาเท่าไหร่
ให้หนูเสียเลยได้ไหม
หมั้นเลยเป็นไรที่รักของหนู
พี่สวมให้น้องลองดู (ซ้ำ)
สวมพอให้รู้ ขยับมาหน่อย
พี่ไม่ต้องถอยขยับเข้ามา
หยับมา แหน่เป็นหยังน้ออ้าย (ซ้ำ)
คืออยู่ไกลแท้ละน้อคุณพี่
หยับมาตี้ หยับมานั่งใกล้ ๆ
ใกล้ ๆ พู ใกล้ ใกล้ ใกล้ ๆ สิบายกะได้น้อง บ่ ว่าหยัง
ซั้นแล้วพี่นา คนงามนา
หยับมาหาแห่งงามยาดย้อย (ซ้ำ)
มาคือบ่าวซำน้อยแท้ละน้อบาดนี่
มาพูดีเอาสาแก่งแก้
มาห่มแพรผืนเดียวกับน้อง
สิให้ซายต้องเบิ่ดคืนซอดแจ้ง
ละมาคืองามแฮงแท้น้ออ้าย
(ชาย) นานวลนา นานวลนา
ผู้สาวมารยา เก่งตายแต่เว้า
ติว่าเฒ่าจังซั่นจังซี่
ละเห็นเงินเขามีพี่จ้ะพี่จ้า
เฒ่าซำตาละยังว่าพี่พี่
ซวนขึ้นแท็คซี่ขี่สามล้อ
คะมั้งคะมอแล่นนำก้น เล่นนำก้น เล่นนำก้น...
(หญิง) แหม่ ดูถูกน้ำใจผู้หญิงเกินไปแล้วคุณ

แกะโดย มาร์กซ์ ณ จ๊ะ