แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ หมอลำอ่อนสี เหลาผา แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ หมอลำอ่อนสี เหลาผา แสดงบทความทั้งหมด

เนื้อกลอนลำล่องเต้ยสามลำ-หมอลำอ่อนศรี-หมอลำคำภา-หมอลำเคน


โอย... โอ๊ย... น้อ.

หมอลำอ่อนศรี เอาเด้อนางเบิดที่ลำทางสั้นหันยาวแล้วผัดล่อง เบิดแต่ลำล่องแล้วมีเรื่องต่อไป จักได้พรรณนาเรื่องเป็นกลอนย้อนสั่ง คอยถ่าฟังพวกท่านให้จำไว้ใส่ใจ การลำนี้มีมาหลายประเภท สังเกตเห็นทุกซ่วงทรวงฮ้อนคู่ซู่แนว พอแต่บุญเลิกแล้วกะสิสั่งศรัทธา สิขอลาเด้อครับสั่งกันเด้อป้า หลานสิลานวลน้องกองมาลีน้อยอ่อนอ่อน ผมลอนลอนคาดขึ้นคะนิงน้อยอย่าสุมาย ชายสิไกลน้องหล่าลาพะนางไปก่อน ผมลอนลอนคาดขึ้นคะนิงอ้ายแนเด้อ พี่สิไกลกับน้องกองมีเอ๊ยเอิ่นสั่ง เบิดความหวังแล้วถ่อนนี้... สิลาหล่า... ผู้ซูคน... ซั่นดอกว่านาหนานวลหน่า กะหนาเลาคิงบางเอ่ย

หมอลำคำภา จังว่ากะพี่ซายลำ นี่จังแม่นการลำเต้ย ลำทั้งเลยกะแม่นเซิญล่อง ลำเลาะของนี่กะแม่นบ่แล้ว ตนเข้าได้ว่าไป นี่จังแม่นเจ้าไอ้ไต้ โอ๊ยวาทเจ้าใหญ่คือนาย ให้ผู้สาวตายนำ คอบชายจังแม่นคนโก้ คันแม่นรูปบ่โก๋ แต่อยากเทียมคนโก้ แนวโตนั่นขี้ตะเหล่ แนวขี้ล้ายจังแม่นพายเป้ อยากเทียมซ้อนแม่นผู้สวย ได้บ่นานี่นวลหน่า คิ้วกับตาเป็นวงแว่นแคว้น โอ้ยนาเลาแฟนอยู่ไกลเอ๊ย โอยหนาเลาแฟนอยู่ไกลเอ่ย...

หมอลำเคน สาวแม่นคำนาง คันผู้จบจังน้อง ละคันผู้งามแม่นจังน้อง ซังบ่เมือเขตก้ำทางเชียงแตง บ่อนเขาเอานี่ละแม่นตั้งแต่ง ถ้าน้องเมือกิดพุ่น สิเอาซ้างแม่นแต่งนาง อัศจรรย์ใจกุ้งล่ะพุงบ่มีมันซ่างมาใหญ่ อัศจรรย์แต่ของอยู่ใต้ยกขึ้น มีลิ้นนั้นปากบ่เป็น จังว่าหมอลำเคนว่าสิเมือนำน้องทองกะดิงอ้อยอิ่ง หญิงผู้งามล่ะกะแม่นจังซี่ สิเอาอ้ายได้บ่นางซั่นดอกวะนานวลหน่า หอมกลิ่นมาแต่ไกลเอ้ย หอมกลิ่นมาแต่ไกลเอ่ย...

เนื้อกลอนลำสู่ขวัญหญิงใจหญิง-หมอลำอ่อนศรี เหลาผา

โอ... ละน้อ... แก้มเอยแก้มเจ้าผู้แก้มปาลาแก้มซู่ปาลาปาซานาป๋าซู่เจ้าซานา ล่ะป๋าผัวเจ้าซานาอ่อนสีกะสิป๋าเมียมากลิ้งก่อมอีนาง... ว่านอนซ่อน... โอ้ย... น้อ... นวลเอย

แม่นว่าน้อนาย จังว่าฟังเด้อเจ้าคุณพ่อศรัทธี ตั้งแต่เว็นเขากะคือลำดีขึ่นเออขึ่นเอิก เหลียวเบิ่งหน่ากะเบิกหูซื่นตาบาน กลอนกะซื่อสำคัญมีถุ่มมีซื่อ หยังกะดังวือ ๆ  ปานว่าเสียงลม มาบัดนี่คิงกลมเป็นหยังจังซูบ ลำกะบ่มีโยกมีห่าวมีหัน หรือแม่นเจ้าย่านฉันขวัญไปใจฝ่อ คือจังแม่นน้อพ่อขวัญเขาหนีคิงจังบ่ห่าวบ่ติงบ่ใสบ่ซื่น ผมย่านขวัญเขาตื่นหนีเนื่อหนีกาย พวกยาพ่อแต่งคายพาขวัญให่แน ผมสิสูดให้แก่พอให้ขวัญมา ส่วนว่าพาให้เอาขี่แห้ง เอาไม้แกล้งมาเฮ็ดต่างเทียน เอากงเจียดมาเฮ็ดประทีป พลันแต่งเครื่องทิพให้สาไว ๆ คันสิไคย่านบ่ม่มแจ้ง ขั่นสี ๆ ขวัญไปดมดากอยู่ทั่วไพศาลขอให้กลับคืนมานี่สะเฟยลำ ใส่สู่ลู่ซากลากคอจักสิ่วสากมองกลับมาหาเจ้าของนี่ลุดลีแลน มาเอาขอนไม้แก่นกำเกียน มาอยู่เฮียนแอ้มฟากฮามดากของกูให้มาเด้อขวัญน้องมานำน้องอ่อน อย่าหยุดอยู่ซ่อนไปค่างบ่อนใด๋ เว่าทอนี่สาก่อนน้อนาง เบิดตอนนี่กะสิลีลาดั้นซมไปบ่อนใหม่ หาเที่ยวซมดอกไม้ต่างให้อุ่นใจ ซมดอกไม้ก้านก่องนารี ดอกจำปีบานหอมหอมนวยเป็นหมู่ คอบวังคิดฮอดสู่คะนิงหล่าบ่วาย ผายพักตร์น้องคือดั่งดวงจันทร์ สันรำพันโศกเพลงเลยร้อง จากคู่ครองล่ะสมองอุรา แสนโศกโศกาพี่น้ำตาเฟื่องฟม เอาตนซ่มตามทางยั่นย่างจังว่าหอมดอกซ่างจนข่อยปล่อยเดิน... เดินโคกย่างสิเดินตาดตามภู ดูสะกูสะเด้อว่าคนนี่ฮ้องเนียงนองเต็มป่าสกุณาไต่เต้นโตนเล่นกิ่งเนิน จังว่าสมพอควรซ่วนอ้ายไว้ซาก่อนทอนี่แหล่ว

บางช่วงฟังยากมากครับ 

ผิดพลาดขออภัย แนะนำติชมได้ครับผม

เนื้อกลอนลำหมัดเด็ดเผ็ดจริง ๆ - หมอลำอ่อนศรี เหลาผา

โอ... ละน้อ... แก้มเอ้ยองตงล่ะแก้มซู่องตง ละคิ้วเจ้าคงละพอเป็นวงพระจันทร์ละผู้ซายผิดกันคอบว่าคิ้วเจ้าคมเป็นลมไว้ โอย...น้อ... ซู่เพิ่นบ่ทันไลเอ่ย...

แม่นว่าน้อนาย พอเบิ่ดกับเกี้ยวลำเยี่ยวหลายกลอนลำบอกลำสอนลำเกี้ยวลำอ่อย เจ้าซ่ำพั้นแห่งปล่อยหมัดเหี่ยวเต็มแรก ฟาดเอาจนหมดแฮงหวังให้เสียท่า ปันนี่บ่สาวสานักแอ่วเพลงไทย มักทางได๋เอาตี้บ่ห้าม ตามใจเจ้าเอาตี้บ่ว่า มักทางกลอนสาดท้าทางพี่แฮงดี เจ้านี่บ่หมอใหญ่เคยลำ คันมาพ่อกันจำเอาสาคักคัก เอาแต่มักท่อได๋ทอกัน ไผและมันจำมาพบแล้วจังได้เป็นนักแอ่วซื่อเกลี้ยงเสียงดัง จงค่อยฟังต่อกันไปหน้า คอยฟังฉันสิว่าหนักหน้าทวี เขาสินับดีกรีปานเหล้าฝรั่ง ลุกขึ่นมาอย่านั่งมาสู่กันตี้ หรือสินั่งเต็งหีซั่นบ่ยาแม่ ไคแต่จับแขนแกออกจากสนาม หิบมาหามออกไปข่างนอก เอาเลาออกไปตอกอย่าให้เลาลำเฮากะสิไปนำพร้อมกันกับหมู่ เอามาหมู่เอาเลาออกไป เอาออกไปไวไวออกไปเดี๋ยวนี่เอาเลาออกไปสี่อย่าให้เลามา โอ้ยโทษเด้อสีกาเจ้าอย่าฟ่าวเคียด ข่อยบ่ได้รังเกียจลำเล่นเสย ๆ เกิดแต่เจ้าสิเคยซั่นดอกข่อยว่า อย่าเคียดเด้อน้องหล่า อดเอาอดเอา หรือสิเซาบ่ลำซั่นบ่ หรือสิหาแต่ข่อมาเคียมาขมจังว่าส่วนตัวผมสมเป็นนักแอ่ว เป็นจังได๋กะแซ่วอยู่เด่คุณนาย คันพูดไปตามลายการลำการโต้ ถ้าไผโง่ไล่หนีจากวง ถ้าไผกงวันนี่ต้องตอก ในตอนนี่สิบอกติดต่อกันมาล่ะพอสมควรแล้วเดินดงอีกก่อน สิจรจากข่างนางน้องบ่ส่างไร อั้วดอกไม้การค่องทองหลาง สุคำนางอยู่ดีเด้อน้อง พี่สิไปก่องแขนละลาพระนางไปก่อน สิจรจากข้างพี่ฮำฮ้างห่างไร อั้วดอกไม้คิดฮำนำซาย พี่สิไกลกับนางห่างกันคราวนี่ เต็มที่แล้วสมซายผลักคู่ ซุ่สิพลัดพลากข่างนางพลัดพลากพี่บ่ค่อนหนีจากเจ้าเจ้าพลัดพลากข่อยนี่ไปจ้อยบ่เห็น สีนานวลซ่วนอ้ายแนหน่า นาน้องหน่า

เนื้อกลอนลำเต้ยแย่งชู้ หมอลำอ่อนสี-หมอลำเคน-หมอลำบุญยืน



หมอแคน คำเขียน มุ่งสิน

หมอลำอ่อนสี โอ๋ย แม่นน้อนาง จังว่าการลำแย้ง
แม่นชิงกันละแม่นยาดแย่ง
สองคนลำละแม่นโต้แย้ง
ซิงซู้เว้าแข่งกลอน
คนนึงนั้นเรียกซื่อกะแม่นหมอเคน
จังว่าคนที่สอง กะอ่อนศรีกะแม่นเป็นเพ้า
กะจังว่าคนสามนั้นกะนางบุญยืนกะแม่นเป็นซื่อ
กะจื้อไว้เด้อพี่น้องที่เคยลำละแม่นยาดซู้
ผู้เส็งแย้งเจ้าแข่งกลอน นั่นละนาละนวลน่า นาผู้คิงบางเอ่ย

หมอลำเคน บุญนี่แม่นยืนเอ๊ย ให้เจ้าถือความหมั่น ให้ขันตินิเจ้าตั้งเที่ยง
นิคำนิแม่นพอเงี่ยงกะเด้ออีนางให้เจ้าค้อยคอยอ้ายแม่นผู้เดียว
จังว่าเหลียวเห็นหน้า นั่นพี่อ่อนสีนั่นเป็นลาละ ซิไปหัวซานี่ผู้จังซั่น
มาเอาข่อยผู้จังงาม นั่นละนานวลนา หนาเจ้าคิงเจ้าบางเอ๊ย หนาแม่นเจ้าคิงบางเอ่ย

หมอลำบุญยืน โอ้ละจังว่าน้อ จังว่าสาวทางลำ เปรียบเหมือนดังหอยน้อย ไพผ่านั่นแม่นปอขิน จังว่าไผซิงได้ เป็นเมียเจ้าของท่าน ละคันไผชิงกะละแม่นบ่ได้ สิเป็นซู้ซูคน นี่ละนานวลหน่า อย่าหลงหารือกันนา รักกันมาแต่ดนเอ่ย ๆ

หมอลำอ่อนสี แหล้แม่นสาวเอ๊ย จังว่าน้อง น้องสาวให้มาเอากับอ้าย ขั้นซายลำไปเป็นคู่ เอาอ่อนสีกะผู้ขี่ล่าย ไปนอนซ้อนเจ้าฮวมเตียง กะจังว่าเอากับอ้าย กะซายหมอลำเข้าก่อน สิเทิงนอนละแม่นบ่อนน้องไปนอนซ้อนฮวมกัน นี่ละนา นี่นวลหน่า นาผู้คิงบางเอ๊ย หนาผู้คิงบางเอ่ย


หมอลำเคน สาวแม่นบุญยืน ให้เจ้าลงไปหมั่นละตกลงกันกับพี่ซาไป๊ เคนสิไถหนิแม่นหอแบ่งค์ ประสงค์ตั้งแม่นแต่งดอง เอิ่นเอาพวกพี่น้อง ที่มานั่งฟังลำ มาประจำหนิเป็นล้าก แต่งดองสองก้ำ จังว่าของประจำ ละพี่ก็หามาไว้ สิเอาจำแม่นปานได๋ ให้บอกอ้ายคนซื่อ ให้มันเห็นกะละแม่นบ่อนจือ บาดสิตกหนิแม่นทอดเลี้ยงจำไว้แม่นใส่ใจ นั่นดอกละนานวลหน่า หวานในในกระตาเอ้ย หอมกลิ่นมาแต่ไกลเอ่ย