แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ หมอลำเคน ดาเหลา แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ หมอลำเคน ดาเหลา แสดงบทความทั้งหมด

เนื้อกลอนลำล่องเต้ยสามลำ-หมอลำอ่อนศรี-หมอลำคำภา-หมอลำเคน


โอย... โอ๊ย... น้อ.

หมอลำอ่อนศรี เอาเด้อนางเบิดที่ลำทางสั้นหันยาวแล้วผัดล่อง เบิดแต่ลำล่องแล้วมีเรื่องต่อไป จักได้พรรณนาเรื่องเป็นกลอนย้อนสั่ง คอยถ่าฟังพวกท่านให้จำไว้ใส่ใจ การลำนี้มีมาหลายประเภท สังเกตเห็นทุกซ่วงทรวงฮ้อนคู่ซู่แนว พอแต่บุญเลิกแล้วกะสิสั่งศรัทธา สิขอลาเด้อครับสั่งกันเด้อป้า หลานสิลานวลน้องกองมาลีน้อยอ่อนอ่อน ผมลอนลอนคาดขึ้นคะนิงน้อยอย่าสุมาย ชายสิไกลน้องหล่าลาพะนางไปก่อน ผมลอนลอนคาดขึ้นคะนิงอ้ายแนเด้อ พี่สิไกลกับน้องกองมีเอ๊ยเอิ่นสั่ง เบิดความหวังแล้วถ่อนนี้... สิลาหล่า... ผู้ซูคน... ซั่นดอกว่านาหนานวลหน่า กะหนาเลาคิงบางเอ่ย

หมอลำคำภา จังว่ากะพี่ซายลำ นี่จังแม่นการลำเต้ย ลำทั้งเลยกะแม่นเซิญล่อง ลำเลาะของนี่กะแม่นบ่แล้ว ตนเข้าได้ว่าไป นี่จังแม่นเจ้าไอ้ไต้ โอ๊ยวาทเจ้าใหญ่คือนาย ให้ผู้สาวตายนำ คอบชายจังแม่นคนโก้ คันแม่นรูปบ่โก๋ แต่อยากเทียมคนโก้ แนวโตนั่นขี้ตะเหล่ แนวขี้ล้ายจังแม่นพายเป้ อยากเทียมซ้อนแม่นผู้สวย ได้บ่นานี่นวลหน่า คิ้วกับตาเป็นวงแว่นแคว้น โอ้ยนาเลาแฟนอยู่ไกลเอ๊ย โอยหนาเลาแฟนอยู่ไกลเอ่ย...

หมอลำเคน สาวแม่นคำนาง คันผู้จบจังน้อง ละคันผู้งามแม่นจังน้อง ซังบ่เมือเขตก้ำทางเชียงแตง บ่อนเขาเอานี่ละแม่นตั้งแต่ง ถ้าน้องเมือกิดพุ่น สิเอาซ้างแม่นแต่งนาง อัศจรรย์ใจกุ้งล่ะพุงบ่มีมันซ่างมาใหญ่ อัศจรรย์แต่ของอยู่ใต้ยกขึ้น มีลิ้นนั้นปากบ่เป็น จังว่าหมอลำเคนว่าสิเมือนำน้องทองกะดิงอ้อยอิ่ง หญิงผู้งามล่ะกะแม่นจังซี่ สิเอาอ้ายได้บ่นางซั่นดอกวะนานวลหน่า หอมกลิ่นมาแต่ไกลเอ้ย หอมกลิ่นมาแต่ไกลเอ่ย...

เนื้อกลอนลำทางสั้นหาเมียบ่ถืกใจ-หมอลำเคน ดาเหลา



โอ... โอ๊ละนอ...

เอ๋อล่ะแก้มเอ๊ยแก้มปิ่นวินแก้มน้องปิ่นวิน คันเอาผัวขี้ฝิ่นนั่นมันฮิ่นมันตอง คันเอาผัวขี่ซานี่มันซ้ามันซั่ว ผัวขี่เหล้านี่มันเว้าเสียงดัง ผัวขี่โบกนี่มันโซคคราวเดียว ผัวขี้ไพ่นี่มันได้เสียนำ ผัวทหารการงานเคร่งครัด ผัวตำรวจหาตรวจงานดุ๊ ผัวเป็นครูครานจ๊าคร้านจ้า ผัวพ่อค้านี่คิดเงินร่ำร ผัวพ่อไฮ่น้องสิดำคือกา ผัวพ่อนาน้องสิคือควายตู้ ยามแดดบ่ได้หนยามฝนบ่ได้อยู่แขวนอยู่โฮงฮำ มาเอาผัวหมอคืออ้ายเด้ออุ่น คันอยากสุขสมบูรณ์โก้ฟรีตี่ดาก บ่ให้ทุกข์ให้ยากลำบากตรากตำ ทั้งปากท้องกลอนลำ ทั้งแอวโกยขึ้นหน่ำอยู่บั้มบั้ม

โอ๊ย... น้อ... หล้าเอย... สวยแล้ว...

ละแม่นว่าเด้อนาง จังว่านางเอ้ยนางจังว่าโตของอ้ายมันกะเบิดความหมายยังบ่ทันมีคู่ คันสิเอาเมียครูข้อยกะบ่อยากได้ ย่านเพิ่นอ้างมาใส่เงินเดือนเงินดอน ยามกลางเว็นไปสอนโรงเรียนโรงหรอก ผัดสิบ่ได้ตอกกลางเวี่ยงกลางเว็น มันสิทำให้เอ็นเฮาแข็งกระด้าง คันสิเอาแม่ฮ้างผัดคิดฮอดผู้สาว สิเอาคนขาวผัดเสียดายคนก่ำ สิเอาผู้ต่ำผัดเสียดายผู้สูง เฮ็ดจังใด๋น้อลุงจำเป็นเลยค้าง เอาผู้มีตึกห้างผัดขี้ครานขายของ เอาผู้หัวหยองหยอง ย่านมันเหม็นสาบ แนวน้ำบ่อาบข้อยย่านเหม็นสาบเหม็นกุยเหม็นคาว คันสิเอาผู้สาวเจ็กจีนหินหี่ บัดห่าเฮาซวนสี่ (สี้) ย่านบ่ฮู้ภาษา คันสิเอาซาวนาซาวสวนซาวไฮ่ ข้อยผัดย่านมันไล่ขุดหลักขุดตอ สิเอาคนตาลอดังตันหูหนวก ข้อยย่านมันบ่งวกเฮาเว้าเฮาถาม คนสิเอาคนงามรูปทรงด้องแด้ง ข้อยผัดซังมันแต่งฝีสบแด๊งแด๋ง ซังมันซิ่งมันแยงนำหวีนำแว่น มีแต่แนวบ่แม่นหัวอกหัวใจ คันสิเอาคนไทยผัดบ่อยากข้าวเจ้า ขี้คร้านขูดบักพร้าวแกงส้มแกงหวาน สิเอาคนนมยานซั่งปลายมันหย่อน ซั่งมันอ่อนมันเล่มันแหลว คันสิเอาเมียแกวคร้านตึกสะดุ้ง ซังมันนุ่งกางเกงขายาว บัดเถิงคราวยอขาเปิดก้น มันไปคาแต่ซ่งมันเสียเวลา เอานางเทวดาผมกะขี้คร้านนบ คร้านทำความเคารพ คร้านไหว้คร้านสา สิเอาลูกพญาคร้านออกไปตรวจ ออกไปหาสำรวจท้องถิ่นดินแดน เอาลูกสาวพญาแถนคร้านขึ้นซั่นฟ้า นี่จังแม่นมันซ้าหาคู่หาคีม เอาลูกสาวพระอินทร์คร้านอยู่หอปราสาท นี่จังแม่นมันยากหาคู่นอนนำ คันสิเอาหมอลำย่านฮูมันหมื่น ย่านมันห่าวมัมซื่นหิ่นจี่สีกัน บัดมันฟ้อนมันลำย่านหีมันโหยด ให้พี่ซายขอโทษเด้อหล่าน้องสาว เอากกขาขาวขาวแนวนมใหญ่ใหญ่ ซื้อเอาเสื้อมาใส่เปลืองผ้าเปลืองแพร เอากกขาแปแปบางบางลีบลีบ หีบ่ถ่อไม้หีบพอแต่เป็นวัน บัดเอามือไปคลำถ่อหีจักจั่น จักสิเลือกสิกลั่นเอาผู้จังใด๋ คันสิเอาคนไคผมเปผมป่ง ข้อยกะซังมันโอ่งเหลือเหตุ เหลือโพย สิเอาหีขโมยสี่กันอยู่ป่า ผัดย่านแม่มันด่ากุมฆ่ากุมตี คันสิเอาคนมีคร้ายอยู่ตึกห้าง สิเอาเมียแม่จ้างย่านมันสี่โตตาย คันสินอนนำหลายย่านเกิดฝีหมากม่วง สิเอาคนล่วงคนล่ำคนเลย โตผัดย่านมันซวยแล่นไปนำซู่ คันสิเอาผู้ฮู้เข้าวัดฟังธรรม ผัดขี้คร้านแต่งหน่ำยามไปฟังเทศน์ ย่านมันตายเป็นเปรตเล่นพระเล่นจั๋ว คันสิเอาไทครัวฆ่าขอมปอมปีก นี่กะยากไปอีกนำไฮ่นำสวน กะมีแต่แนวสิกวนหาแลนหาลิ่น สิเอาคนต่างถิ่นแขกมลายู ซังมันบ่กินหมูดังแหลมคือหอก ผ้าคลุมหัวบ่ถอดจักฮ้อนจักหนาว คันสิเอาผู้สาวรูปทรงโก้โก้ เอาผู้นมโจ้โก้ถ่อหมากฟ้าวไพโตมันคิดตกใจยามยอขาแบก คันย่านหัวโตแตกไปฟัดกับนม จังแม่นวุ่นแม่นวนนำเมียนำซู่ เลยสิบ่ได้คู่กลิ้งกล่อมนอนนำ ตกลงเอาหมอลำเถาะน้อวันนี้ เถิงลำเทิงสี่มาเอากันกับพี่ เอาอีหลีสี่จ้ำจังลำฟ้อนใส่กัน สมพอควรซ่วนอ้ายไว้ก่อนถ่อนั่นเอย

เนื้อลำกลอน จากชู้คู่รัก-หมอลำเคน ดาเหลา




โอ...โอ้...โอม... โอ๋ละนอ... เออ ล่ะสาวบ้านเพิ่นต่างสาวบ้านโต สาวบ้านโตเว้านำพ่อนำแม่ปานกำปั้นฟาดหู เว้านำผู้บ่าวครูบ่จักจาจักจ้าบ่จักค่าจักขา บัดครูฟาดเอาสาผัดมีลูกอ่องล่อง มึงตายบ่... โอย ละน้อ... หล่าเอ๋ย สวยแล้ว...

ล่ะแม่นว่าเด้อนาย จังมาฟังเสียงเว่า นี่เทิงสั่งเทิงลา เมือกะเมือซ้ำซาเมือดีเมือค่อง เมือฮอดฮ่องให้เจ้าโซคเจ้าหมาน ให้พ่องูทำทานโตท่อไม้ไผ่ ให้มันแล่นมาใส่คือสิม่วนปานหยัง ฮอดโสกฮังให้หมานหมากเว่อซันทู่ลู่เท่อเล่อสักเอาสักเอา บัดไปเซาเหงานอนเมื่อยเมื่อย เอาอันนั่นป่อนใส่จังค่อยซื่นมืนตา ให้เจ้าเมือดีซาสายใจน้องแก้ว เมือฮอดแล้วอย่าสุมั่นสุยืนว่าจักสองสามคืนให้เจ้าเป็นบ้า เป็นเพ่อเว่อผ่าว่าหลงแล่นป๋าหี ให้เจ้าพ่อตั้งแต่ของดี ๆ ทั้งยาวเก้าโป้ อันสั่น ๆ ขุ่มหลุ่มให้บุป่าหนีสา ให้มั่นได้มั่นมาแต่แนวอูดหลูด เอามายัดใส่ตูดพอหมกพอใจ พี่อยากฝากทองใบของดีมีน้อย เจ้าสิเมือจากข่อยมื่ออื่นไววา ขอฝากเจ้าแนหนาน้ำแข็งจักก้อน ฝากเอี่ยนอ่อนเมือต้อนผู้สาว คันเจ้าฝากหมากนาวพี่เคนก็สิรับ ฝากกระดองเต่างับบักเคนกะสิถือ ขอฝากหมากคือพือเมือนำได้บ่ ฝากเมือให้อีหน่อเด้อก้อนน้ำแข็ง ส่วนปลาค่อคอแดงฝากเมือให้เจ้า หรือสิให้แม่เฒ่ากะตามซ่างหัวไผ ตอสั่งไพกับค้อนตอกสิ่ว ฝากเมือลิ่วใฮ่หัวพ่อตา ก้อนขี้หมาซู่งู่เซ่าเง้า ฝากเมือให้พ่อเฒ่ากินต่างข้าวหนม หรือพ่อเฒ่าอยากอม หรือแม่เฒ่าอยากอมปันกันคนต่อน ของเมือต้อนมีอยู่อักโข ปลาค่อโดฝากเมือให้เต่า ไม้ค้อนเท่า (ไม้เท้า) ให้ย่าจำสวน ของทั้งมวลมีหลายบ่หยอก ฝากบักกอกเมือต้อนหัวเขอ ฝากสากมองแนเด้อ เมือต้อนหัวล้าน ฝากขี้คร้านเมือต้อนนอนเว็น ล่ะพี่ขอฝากเอ็นเมือต้อนป้าเม่า ข่อยกับเจ้านับมื่อสิไกล ความอาลัยนี่บ่มีผู้ท่อ คิดฮอดเจ้าฟ้าหน่อยังแต่สิตาย เพิ่นอยู่ไสขอคำเบิ่งแน คันญาแม่สิเมือไวไว ให้แนใด๊จักก้อนสองก้อน ห่าล่ะนอนลงหั่นเอาขาซันแป่งแง็ง เอาน้ำแข็งป่อนเข้าทางก้นจ่มมนตร์ เว่าท่อนี่กะอย่าเคียดเด้อคุณ อย่าสูญเด้อน้องกลอนพี่เคนพาว่า บ่ได้บักแบ่งหน่าอภัยให้แก่ฉัน สมพอควร ม่วน ม่วนไว้ก่อนท่อนั่นแหล่ว

เนื้อกลอนลำเต้ยฟ้าห่ำแดนไทยลาว-หมอลำเคน-หมอลำบุญยืน

   
โอ่ละพี่ชายเอ๊ย เจ้าโปทิพนี่พระยอดไม้ ต้นต่ำนั่นสะใบหนา สกุณางอยคอนให้เพิ่งเอาแม่นหายฮ้อย ยามเมื่ออาวรณ์โอ้สกุณาเจ้าได้ป่า ได้บินมากะละแม่นเข้าต้น สิให้เจ้าห่มหนา จังว่าน้องนี่หน่า เปรียบดังกะสกุณา พี่บ่เมตตาจิต กะส่วนสิพลอยขะนอนเยื่อน เหมือนกับสกุณาร่อน บินไปกะในอากาศ ขาดตูโขกะละแม่นต้นไม้ สิบินได้บ่ไหว นั่นละนานวลหน่า กางเกงนั่งละคือบั้งไม้ไผ่ ห่ากินไตผู้ซายเอ่ย

สาวแม่นคำนาง คันฝนตกนี่ฟ้าฮ่ำฮ้อง ให้พี่ดำคอยไผ นี่บาดนี่เบดทางไกล ล่ะนกกาเวา... มันฮ้อง มีคองคอยถ่านี่นางบุญแก้วปอยหล่อย ลูกเป็นศรีนี่แม่นน้อย ๆ คำเฟี่ยงแม่นดังสิงห์ นั่นดอกว่านานี่นวลหน่า สาวบุญยืนนุ่งสิ่นจ้อน ๆ เคียดให้แม่ล่ะบ่เกียฮอดม่อน ค้อนติดหัวคั่วหาด้งม่อน หลงบ่อนนอนไปเกียกบ่อนพี่อ้าย เขาบายเอามันซ่ำ อีหีตำน้อมึงเอ่ย...

โอ้ล่ะพี่ชายเอ๊ย จังว่าฟังเสียงฟ้า ฝนละพาเจ้าฮ้องสั่ง เสียงมันดังกะละแม่นตึ่งตั้ง ใจน้องแม่น่หวั่นไหว จังว่าสาวนางลำ นางมีแนวเห็นอ้ม พ่อสมพมเจ้าเนื้ออ่อน จังว่าแนวจอนฟอนมันบ่ทมกะละแม่นสากสั้น สิหลีงเข้าอยู่ดง นั่นละนานวลหน่า บ่าวหมอลำนุ่งส่งจ้อน ๆ เคียดให้พ่อกะบ่ไปจับซ่อน หลงบ่อนนอนไปเหยียบแม่หน่า ห่ากินตาเจ้ามึงเอ่ย

สาวแม่นบุญยืน จังว่าฟังเสียงเว่าจังหาความเจ้าเสียดใส่ ว่าจังสั้นนี่แม่นจังซี่ มีเรื่อยแต่พี่เคน จังใด๋กะสิเป็นนำก้น นำนางเบิดทุกอย่าง นั่นบ่มีวางดีดี้ นำก้นอยู่บ่ถอย คันแม่นเว่าน้อย ๆ กะสิว่านี่แม่นนำหลัง แถมสิซังกะบ่งึด นี่บ่าวพี่ซายที่ใส่น้อง จังว่าทองนี่ละแม่นคำอีก นี่สิบ่เต็มใจต่อ โอ๋ละนอตั้งแต่พี่เอ่ย ลำเข่าแม่นใส่กัน นั่นดอกว่านานวลหน่า ละนานี่นวลหน่า กินแกงกบละมันนบโจ้โก้ กินแกงเขียดล่ะมันเหยียดคิ่งนิ่ง นุ่งเสื้ออิ้งฮัดนมอ้อนต้อน อยากนอนนำอีนางเด่...

เนื้อกลอนลำเต้ยแย่งชู้ หมอลำอ่อนสี-หมอลำเคน-หมอลำบุญยืน



หมอแคน คำเขียน มุ่งสิน

หมอลำอ่อนสี โอ๋ย แม่นน้อนาง จังว่าการลำแย้ง
แม่นชิงกันละแม่นยาดแย่ง
สองคนลำละแม่นโต้แย้ง
ซิงซู้เว้าแข่งกลอน
คนนึงนั้นเรียกซื่อกะแม่นหมอเคน
จังว่าคนที่สอง กะอ่อนศรีกะแม่นเป็นเพ้า
กะจังว่าคนสามนั้นกะนางบุญยืนกะแม่นเป็นซื่อ
กะจื้อไว้เด้อพี่น้องที่เคยลำละแม่นยาดซู้
ผู้เส็งแย้งเจ้าแข่งกลอน นั่นละนาละนวลน่า นาผู้คิงบางเอ่ย

หมอลำเคน บุญนี่แม่นยืนเอ๊ย ให้เจ้าถือความหมั่น ให้ขันตินิเจ้าตั้งเที่ยง
นิคำนิแม่นพอเงี่ยงกะเด้ออีนางให้เจ้าค้อยคอยอ้ายแม่นผู้เดียว
จังว่าเหลียวเห็นหน้า นั่นพี่อ่อนสีนั่นเป็นลาละ ซิไปหัวซานี่ผู้จังซั่น
มาเอาข่อยผู้จังงาม นั่นละนานวลนา หนาเจ้าคิงเจ้าบางเอ๊ย หนาแม่นเจ้าคิงบางเอ่ย

หมอลำบุญยืน โอ้ละจังว่าน้อ จังว่าสาวทางลำ เปรียบเหมือนดังหอยน้อย ไพผ่านั่นแม่นปอขิน จังว่าไผซิงได้ เป็นเมียเจ้าของท่าน ละคันไผชิงกะละแม่นบ่ได้ สิเป็นซู้ซูคน นี่ละนานวลหน่า อย่าหลงหารือกันนา รักกันมาแต่ดนเอ่ย ๆ

หมอลำอ่อนสี แหล้แม่นสาวเอ๊ย จังว่าน้อง น้องสาวให้มาเอากับอ้าย ขั้นซายลำไปเป็นคู่ เอาอ่อนสีกะผู้ขี่ล่าย ไปนอนซ้อนเจ้าฮวมเตียง กะจังว่าเอากับอ้าย กะซายหมอลำเข้าก่อน สิเทิงนอนละแม่นบ่อนน้องไปนอนซ้อนฮวมกัน นี่ละนา นี่นวลหน่า นาผู้คิงบางเอ๊ย หนาผู้คิงบางเอ่ย


หมอลำเคน สาวแม่นบุญยืน ให้เจ้าลงไปหมั่นละตกลงกันกับพี่ซาไป๊ เคนสิไถหนิแม่นหอแบ่งค์ ประสงค์ตั้งแม่นแต่งดอง เอิ่นเอาพวกพี่น้อง ที่มานั่งฟังลำ มาประจำหนิเป็นล้าก แต่งดองสองก้ำ จังว่าของประจำ ละพี่ก็หามาไว้ สิเอาจำแม่นปานได๋ ให้บอกอ้ายคนซื่อ ให้มันเห็นกะละแม่นบ่อนจือ บาดสิตกหนิแม่นทอดเลี้ยงจำไว้แม่นใส่ใจ นั่นดอกละนานวลหน่า หวานในในกระตาเอ้ย หอมกลิ่นมาแต่ไกลเอ่ย





เนื้อกลอนลำใครว่าหญิงดีกว่าชาย - หมอลำเคน ดาเหลา



     โอ โอ้ โอม... โอ๊ละน้อ... ละฟ้าเอ๊ยฟ้าฮ้องฮวน จังแม่นหมอเคนมวนในอกในใจ เห็นหมอลำใคใคลำกล้าลำกัน ให้เพิ่นสูนเพิ่นสั่นเข้ามาใส่ดีดี เคน บ่ ตี บ่ ซัด บ่ ต้องมัดแขนขา ให้ถีบมาเตะมาหมัดสอยหมัดฮุกให้ลุกลวกคือไฟ เคน บ่ เฮ็ดจังดอกสิหลับตาเสยให้เพิ่มลึ่งเพิ่นเคยหมัดศอกหมัดเขา กำแต่คองูเห่าละหมอบอยู่เต๋เซกระโดดลุกมาเต๋จังสิบู้ยฮูเงียวเพิ่นลงฮ้าน โอย... ละน้อ... หล่าเอย สวยแล้ว

     ละแม่นว่าเด้อนายจังมาฟังเอาแน่เฒ่าแก่ทั้งหลาย เขาว่าหญิงนะดีกว่าคนซายเข้าใจหรือ บ่ ว่าแม่ดีกว่าพ่อเพิ่นนี่จ็องหอง คุณแม่มีสิบสองกะว่าดีกว่าพ่อ ได้เสียแตกปลาค้อเขาแล้วลืมคุณ แม่นผูใด๋ปันมูนให้โตผีบ้า ไผปันตาปันหน้าปันปากปันคอให้โตเว้าวอวอนี่ตี้ไผกอ กะเดี๋ยวนี่แต่พอนั่นตั๊วสาสม เอาแนวสีกลมกลมคือปลาค้อกั้ง ป่อนเข้าใส่บั้งให้น้ำมันไหลจังได้มีหัวใจออกมาซั่นตัว จังแม่นคนขี่ซัวลืมคุณลืมโน ค้อนสิดึงหัวโผซ่ำตี๊จักบาด ย้อนมันเว้าประมาทคุณพ่อดีหลาย แม่นหยังดีกว่าซายเว้ามาเบิ่งแน่ซังมาอวดแต่แม่ดีลื่นดีเกิน ไผสิสันละเสินคือโตลองเว้า ความเพิ่มเลาแม่น้ำแม่ไน แม่ขี้ฟืนขี้ไฟนั่นตี้มาอ้าง แม่ขั่นไดขั่นล่าง แม่น้ำลำคลอง ฮอดแม่โขงแม่ของนั่นตี้เพิ่นว่า เป็นจังซี่ดอกฮาแม่ครกแม่คี กว่าสิมีนิทานว่าไว้คันแต่พ่อใหญ่นิปู่สังกะสาเพิ่นได้แต่งขึ้นมาแนวครกตำเข่า เหตุที่ใส่ซือเจ้าของอยู่นำดิน มันเป็นของเอาตีนเหยียบหยันทุกซัม แม่ครกมันอยู่ต่ำของเหยียบของยี จังเอานามสตรีใส่ลงไปไว้ จากกันแล้วฟังกลอนอีกนัม เคนหมอลำสิจั้มเซินให้ต่อกลอน สมมอควันซ่วนไว้สาก่อนทอนั้นเอย...

แกะโดย มารกซ์ ณ จ๊ะ