เนื้อกลอนลำลำเต้ย - หมอลำฉวีวรรณ ดำเนิน

โอ้ยพี่ชายเอ้ย จังว่าเนาะละพี่ชายเอ้ย
หมดแต่ลำทางสั้น หันมาละคะเต้ยสาก่อน พวกคนฟังละหิ (บ) มาสิลุกฟ้อน
มาลงย้อนฟ้อนใส่ลำ เจ้าละผู้กั้วดอกล่ำ นั่นเซื่อเข่าก้ำนาหนอง
เจ้าละผู้แนวทองคำ ค่าควรเจ้าพอล้าน นางละสิเอาไปบ้าน
เมืองอุบลนั่นให้คนซา เก็บรักษานั่นไว้ใส่ตู้ ไว้ดูเล่นซูวัน
ขั้นแม่นเป็นละสิน้อแนวเข่า ขั้นเป็นละสิน้อแนวเข่า
สิขอเอานั่นเจ้าปลูกหว่าน เป็นละเข่าปลูกละสิน้อละอยู่พุ้น
เพิ่มมาซื่อกะ บ่ ขาย เป็นหลายซะน้อแนวข้า เป็นหลายละซะน้อแนวข้า
สิหามาละขะเจ้าซื่อใส่ ขั้นฉวีนั่นน้องบ่ได้ สินำม่าง บ่ ให้เหลือ
นั่นลานาหนานวลหน่า ละนาหนานวลหน่า วาสนาฉวีพอซำนี่
อยากได้พี่กะเลย บ่ ได้จ้อย บ่หวังบ่คอยไปได้ บ่หวังบ่คอยขั้นไปได้ ขั้นไปได้ ไปได้ ไปได้ ขั้นไปได้...

มาเถิดนั่นพ่องามขำ นั่นมาร้องรำกะเต้ยพม่า พี่เหน็บดอกข่า
น้องสิเหน็บ...เอ้ย ดอกขิง น้องแอบปิ๊ง นั่นละขอพวิงเป็นคู่ค้อน
นั่นให้พี่ขอเข้าซ่อน นั่นแอบหมอนนอนเคียง แอบหมอนนั่นนอนเคียง

โอ้ โอ เจ้าพี่เอ๋ย ๆ น้องขอชิดเชยละชิดชุ่มชิดเชยไม่เคยหน่ายแหนง
น้ำโขงไม่เคยเหือดแห้ง ๆ นั่นคำรักแรงหัวใจอย่านึกหวั่น โอ้เพียงกระสันอย่าห่วงละเมอ กระสันอย่าห่วงละเมอ
อุ๋ยเด้อขั้นเด้ออ้าย ๆ ผู้ชายงามละคะเจ้าซู่ปล่อย
ยิ่มบลิบนั่นพ่อบักน้อย บักน้อย บักน้อย บักน้อย บักน้อย ขั้นยิ่มน่อยพ่อบักหำ
สอ้อนแนหนานวลนวลหน่า แนหนานวลนวลหน่า
รักกันหนา สัญญากันไว้ รักกันหนา ผู้สัญญากันไว้
ใครหลงลืมไวมันตายแหน่แม่ ใครหลงลืมไวละมันตายแหน่แม่ มันตายแหน่แม่...

เนื้อกลอนลำเต้ยแย่งชู้ หมอลำอ่อนสี-หมอลำเคน-หมอลำบุญยืน

หมอแคน คำเขียน มุ่งสิน

หมอลำอ่อนสี โอ๋ย แม่นน้อนาง จังว่าการลำแย้ง
แม่นชิงกันละแม่นยาดแย่ง
สองคนลำละแม่นโต้แย้ง
ซิงซู้เว้าแข่งกลอน
คนนึงนั้นเรียกซื่อกะแม่นหมอเคน
จังว่าคนที่สอง กะอ่อนศรีกะแม่นเป็นเพ้า
กะจังว่าคนสามนั้นกะนางบุญยืนกะแม่นเป็นซื่อ
กะจื้อไว้เด้อพี่น้องที่เคยลำละแม่นยาดซู้
ผู้เส็งแย้งเจ้าแข่งกลอน นั่นละนาละนวลน่า นาผู้คิงบางเอ่ย

หมอลำเคน บุญนี่แม่นยืนเอ๊ย ให้เจ้าถือความหมั่น ให้ขันตินิเจ้าตั้งเที่ยง
นิคำนิแม่นพอเงี่ยงกะเด้ออีนางให้เจ้าค้อยคอยอ้ายแม่นผู้เดียว
จังว่าเหลียวเห็นหน้า นั่นพี่อ่อนสีนั่นเป็นลาละ ซิไปหัวซานี่ผู้จังซั่น
มาเอาข่อยผู้จังงาม นั่นละนานวลนา หนาเจ้าคิงเจ้าบางเอ๊ย หนาแม่นเจ้าคิงบางเอ่ย

หมอลำบุญยืน โอ้ละจังว่าน้อ จังว่าสาวทางลำ เปรียบเหมือนดังหอยน้อย ไพผ่านั่นแม่นปอขิน จังว่าไผซิงได้ เป็นเมียเจ้าของท่าน ละคันไผชิงกะละแม่นบ่ได้ สิเป็นซู้ซูคน นี่ละนานวลหน่า อย่าหลงหารือกันนา รักกันมาแต่ดนเอ่ย ๆ

หมอลำอ่อนสี แหล้แม่นสาวเอ๊ย จังว่าน้อง น้องสาวให้มาเอากับอ้าย ขั้นซายลำไปเป็นคู่ เอาอ่อนสีกะผู้ขี่ล่าย ไปนอนซ้อนเจ้าฮวมเตียง กะจังว่าเอากับอ้าย กะซายหมอลำเข้าก่อน สิเทิงนอนละแม่นบ่อนน้องไปนอนซ้อนฮวมกัน นี่ละนา นี่นวลหน่า นาผู้คิงบางเอ๊ย หนาผู้คิงบางเอ่ย


หมอลำเคน สาวแม่นบุญยืน ให้เจ้าลงไปหมั่นละตกลงกันกับพี่ซาไป๊ เคนสิไถหนิแม่นหอแบ่งค์ ประสงค์ตั้งแม่นแต่งดอง เอิ่นเอาพวกพี่น้อง ที่มานั่งฟังลำ มาประจำหนิเป็นล้าก แต่งดองสองก้ำ จังว่าของประจำ ละพี่ก็หามาไว้ สิเอาจำแม่นปานได๋ ให้บอกอ้ายคนซื่อ ให้มันเห็นกะละแม่นบ่อนจือ บาดสิตกหนิแม่นทอดเลี้ยงจำไว้แม่นใส่ใจ นั่นดอกละนานวลหน่า หวานในในกระตาเอ้ย หอมกลิ่นมาแต่ไกลเอ่ย

เนื้อกลอนลำเต้ยบั้มพ์ : หมอลำสุนทรชัย รุ่งเรือง หมอลำมณีรัตน์ แก้วเสด็จ

(หญิง) มาบั้มพ์กันเถิดคุณขา 
เอ้าถึงเวลาบั้มพ์แล้ว 
บั้มพ์ของฉันหลายแนว
จงบั้มพ์ให้เเจ๋วไปเลย
พี่เจ้าเคยหรือไม่
เพลงบั้มพ์มันหลายเหลือพันละนา
บั้มพ์พม่าเถิดหนา
สนุกนะจ๊ะพ่อคุณคนดี ๆ
ฟรีนะจ๊ะบั้มพ์ฟรี
มาเถิดคนดี ของฟรีชอบไหม ๆ
เต้ยบั้มพ์สนุกถึงใจ
พี่เคยบ้างไหมจงมาช่วยตอบ ๆ
มาร้องมาบั้มพ์ ขอเชิญมาตำมาบั้มพ์ม่วน
อย่าลำล่วนหลายเด้อข้างนั่น
คุณเมาเหล้าจงระวัง
จงฟังเสียงกลอง เขาไว้
อย่าตำแฮงหลาย ยามบั้มพ์บ่าไล่
ตำแฮงหลายน้องกะสิช้ำ
เวลาบั้มพ์ให้ค่อยตำ
บั้มพ์หนาคุรพี่สองทีหน่า
โอ้ยตามตำรา บั้มพ์แน
อย่าหลงอย่าแว พอสองช้ำ ๆ
(ชาย) จงบั้มพ์ถนัดหนักหนา
ขยับเข้ามาสินวลอนงค์
พี่จะขยายเป็นวง
ตามจุดประสงค์น้องยา
ให้สนุกหนัก ไปตามตำราโอ้ยเต้ยบั้มพ์
พี่จะไม่ให้ช้ำ จังหวะพี่ตำจะทำเบา ๆ 
พี่เมานะจ๊ะคนดี แม้ตำสองทีน้องเซถลา ๆ
ไม่ใช่พี่เเกล้งมารยา ๆ
น้องเซถลาพี่คอยประคอง
พี่จะรับน้องไปตำเบา ๆ 
สองเรา มาบั้มพ์มาลองมาตำ มาบั้มพ์ค่อย ๆ
ยิ้มหวาน ๆ เด้อแม่บักน้อย ทางข้อยนี่สิค่อยตำ
ขอสูนจักคำ ขอตำจักครั้ง ขอตำทางหลัง ทางข้างอีกป่อง
พี่สุนทรสิ บ่ ให้ช้ำ ยามบั้มพ์สิค่อยสูน
พู้นหนา บ่าไหลนวลในหน่า ๆ 
โอหันคืนขอตำใหม่
โอ้หันไว ๆ ขอตำท้าย ๆ

เนื้อกลอนลำหัวหงอกหยอกสาว หมอลำสมาน-หมอลำเทียมจันทร์

(ชาย) วันนี้มาเจอะคนสวย (ซ้ำ)

รูปร่างสำรวยน่าตาอวบอั๋น 

คิ้วโก่งเป็นวงพระจันทร์ (ซ้ำ)

หูตาหน้าฟันยิ่งมองยิ่งหล่อ

พี่อยากจะขอเป็นแฟนซักคน

(หญิง) อุ๊ยตาย พูดจาชอบกล (ซ้ำ)

ชั่งไม่เหลียวดูตนดูหุ่นเจ้าของ

คุณแก่กว่าฉันเป็นกอง (ซ้ำ)

ตั้งแต่ฉันเหลียวมองมันคนละรุ่น

มันคนละหุ่นให้เลิกคิดเสียที

(ชาย) ถึงแก่ก็ไม่กี่ปี (ซ้ำ)

พูดกันดีดี พี่ได้สี่สิบสาม

เท่าไหร่อายุคนงาม หึ (ซ้ำ)

(หญิง) ช่างพูดช่างพูดช่างถามฉันพึ่งสิบห้า

สามรอบแล้วจ้ะอายุห่างกัน

(ชาย) มะพร้าว... มะพร้าว ยิ่งแก่ยิ่งมัน (ซ้ำ)

ถึงอายุห่างกัน ก็อย่าหวั่นอย่าไหว

สำคัญอยู่ที่หัวใจ (ซ้ำ)

ถ้าจะรักใคร มันห้ามไม่อยู่ เห็นใจเถิดหนูอย่าว่ารบกวน

(หญิง) เรียกพ่อถึงจะสมควร (ซ้ำ)

อย่ามาชักชวนเรียกพี่เรียกหนู

หัวใจฉันไม่เปิดประตู (ซ้ำ)

ลองร้องคิดดูอย่ามาล้อเล่น

เดี๋ยวคนจะเห็น ฉันจะละอาย

(ชาย) ถึงแก่ก็ยังไม่ยังไม่อยากตาย (ซ้ำ)

ยิ่งแต่หัวใจวายจะตายเพราะหล่อนจ๊า (หญิง อัวะ)

ถึงตายไม่เสียดายชีวา (ซ้ำ)

เพราะจะได้แก้วตาน้องมานั่งกก

เขาว่าตายบนอกดีกว่าตกน้ำตาย

(หญิง) แหม่ หน้าย่นจนจะเป็นหน้าผี (ซ้ำ)

ผมจนมีสองสียังจะมาหลอกฉัน

ไม่ตายอย่ามาหมายหลอก (ซ้ำ)

ฉันไม่มีวันจะหลงรักคนแก่

อย่ามาแยแสยักแย่ยักยัน

เอ้า ไป ไป ไป ไป ไป

(ชาย) ถึงแก่ก็ช่างหัวมัน (ซ้ำ)

แต่ว่าหัวใจฉันหนุ่มแน่นหนักหนา

ทุกทีที่เห็นแก้วตา (ซ้ำ)

คึกคักขึ้นมาเหมือนอายุสิบสี่

ถ้าไม่เชื่อพี่จะเตะปี๊บให้ดู

(หญิง) แหม่ ยิ่งดูก็ยิ่งรำคาญหู (ซ้ำ)

จะเตะปี๊บให้ดูฉันก็ไม่สน

ลูกเมียคงมีแล้วหลายคน (ซ้ำ)

อย่ามาพูดวกวนเหมือนคนเป็นบ้า

เลือกคิดเถิดหน้า เจ้าผู้หนุ่มสำราญ

(ชาย) ลูกเมียเลิกกันแต่นาน (ซ้ำ)

ทรัพย์ขายแบ่งกันได้คนละเก้าแสน (หญิง โอ้โฮ)

พี่ไปทำงานต่างแดน (ซ้ำ)

เมียพี่มีแฟน หนีตามคนใหม่ พี่ทนไม่ไหวเลยขอเลิกกัน

วันนี้ซื้อของหลายอัน (ซ้ำ)

เพื่อมาฝากแจ่มจันทร์มีทั้งสร้อยทั้งแหวน

ถ้าหากรับพี่เป็นแฟน (ซ้ำ)

พี่จะขอมอบแหวนจะขอมอบสร้อย

เงินอีกไม่น้อยอยู่ธนาคาร

(หญิง) อื้อหื้อ พี่จ๋า พี่จ๋า พี่จ๋า พี่จ๋า พี่จ๋า พี่จ๋า นี่พี่ต้องการน้องจริง ๆ หรือ

ไหนแหวนน้องขอสวมมือ (ซ้ำ)

สร้อยคอหนะหรือขอสวมดูหน่อย

ให้สวยให้ย้อยราคาเท่าไหร่

ให้หนูเสียเลยได้ไหม

หมั้นเลยเป็นไรที่รักของหนู

พี่สวมให้น้องลองดู (ซ้ำ)

สวมพอให้รู้ ขยับมาหน่อย

พี่ไม่ต้องถอยขยับเข้ามา

หยับมา แหน่เป็นหยังน้ออ้าย (ซ้ำ)

คืออยู่ไกลแท้ละน้อคุณพี่

หยับมาตี้ หยับมานั่งใกล้ ๆ

ใกล้ ๆ พู ใกล้ ใกล้ ใกล้ ๆ สิบายกะได้น้อง บ่ ว่าหยัง

ซั้นแล้วพี่นา คนงามนา

หยับมาหาแห่งงามยาดย้อย (ซ้ำ)

มาคือบ่าวซำน้อยแท้ละน้อบาดนี่

มาพูดีเอาสาแก่งแก้

มาห่มแพรผืนเดียวกับน้อง

สิให้ซายต้องเบิ่ดคืนซอดแจ้ง

ละมาคืองามแฮงแท้น้ออ้าย

(ชาย) นานวลนา นานวลนา

ผู้สาวมารยา เก่งตายแต่เว้า

ติว่าเฒ่าจังซั่นจังซี่

ละเห็นเงินเขามีพี่จ้ะพี่จ้า

เฒ่าซำตาละยังว่าพี่พี่

ซวนขึ้นแท็คซี่ขี่สามล้อ

คะมั้งคะมอแล่นนำก้น เล่นนำก้น เล่นนำก้น...

(หญิง) แหม่ ดูถูกน้ำใจผู้หญิงเกินไปแล้วคุณ

แกะโดย มาร์กซ์ ณ จ๊ะ

เนื้อกลอนลำใครว่าหญิงดีกว่าชาย - หมอลำเคน ดาเหลา

     โอ โอ้ โอม... โอ๊ละน้อ... ละฟ้าเอ๊ยฟ้าฮ้องฮวน จังแม่นหมอเคนมวนในอกในใจ เห็นหมอลำใคใคลำกล้าลำกัน ให้เพิ่นสูนเพิ่นสั่นเข้ามาใส่ดีดี เคน บ่ ตี บ่ ซัด บ่ ต้องมัดแขนขา ให้ถีบมาเตะมาหมัดสอยหมัดฮุกให้ลุกลวกคือไฟ เคน บ่ เฮ็ดจังดอกสิหลับตาเสยให้เพิ่มลึ่งเพิ่นเคยหมัดศอกหมัดเขา กำแต่คองูเห่าละหมอบอยู่เต๋เซกระโดดลุกมาเต๋จังสิบู้ยฮูเงียวเพิ่นลงฮ้าน โอย... ละน้อ... หล่าเอย สวยแล้ว

     ละแม่นว่าเด้อนายจังมาฟังเอาแน่เฒ่าแก่ทั้งหลาย เขาว่าหญิงนะดีกว่าคนซายเข้าใจหรือ บ่ ว่าแม่ดีกว่าพ่อเพิ่นนี่จ็องหอง คุณแม่มีสิบสองกะว่าดีกว่าพ่อ ได้เสียแตกปลาค้อเขาแล้วลืมคุณ แม่นผูใด๋ปันมูนให้โตผีบ้า ไผปันตาปันหน้าปันปากปันคอให้โตเว้าวอวอนี่ตี้ไผกอ กะเดี๋ยวนี่แต่พอนั่นตั๊วสาสม เอาแนวสีกลมกลมคือปลาค้อกั้ง ป่อนเข้าใส่บั้งให้น้ำมันไหลจังได้มีหัวใจออกมาซั่นตัว จังแม่นคนขี่ซัวลืมคุณลืมโน ค้อนสิดึงหัวโผซ่ำตี๊จักบาด ย้อนมันเว้าประมาทคุณพ่อดีหลาย แม่นหยังดีกว่าซายเว้ามาเบิ่งแน่ซังมาอวดแต่แม่ดีลื่นดีเกิน ไผสิสันละเสินคือโตลองเว้า ความเพิ่มเลาแม่น้ำแม่ไน แม่ขี้ฟืนขี้ไฟนั่นตี้มาอ้าง แม่ขั่นไดขั่นล่าง แม่น้ำลำคลอง ฮอดแม่โขงแม่ของนั่นตี้เพิ่นว่า เป็นจังซี่ดอกฮาแม่ครกแม่คี กว่าสิมีนิทานว่าไว้คันแต่พ่อใหญ่นิปู่สังกะสาเพิ่นได้แต่งขึ้นมาแนวครกตำเข่า เหตุที่ใส่ซือเจ้าของอยู่นำดิน มันเป็นของเอาตีนเหยียบหยันทุกซัม แม่ครกมันอยู่ต่ำของเหยียบของยี จังเอานามสตรีใส่ลงไปไว้ จากกันแล้วฟังกลอนอีกนัม เคนหมอลำสิจั้มเซินให้ต่อกลอน สมมอควันซ่วนไว้สาก่อนทอนั้นเอย...

แกะโดย มารกซ์ ณ จ๊ะ