ลำยาวเต้ยคู่-หมอลำอัมพร-หมอลำเทียมจันทร์

หมอลำอัมพร โอ้... ไม้เอ๊ยไม้ล้มพาดง่า คันบ่มีหยังหล่า ว่าสิลงงามงาม... เอ๊ย... ละหน่าม

เออจังซั่นล่ะนางเอ๊ย จวนจนแล้วลำลงลาเลิกดาวต่ำตกเดี่ยงคล้ายสายฟ้าโหลดแจ่มสี ปักษีฝูงคนเลี้ยงหากินกะโค้งต้าว แสงขาวขาวพ้นขอบฟ้าดาวซ้างกะอ่วยงา กาบวรเสียงแล้วกบแก่งกะฮ้องตืด มืดส่งฝูงเปรตเป้าคนเฒ่ากะเล่าจา พนาฝูงคนเลี้ยงเถียงกันออกกินเงื่อ คนเมือนอนทั้งโฮฮ้องเสียงวึ้นขั้นตื่นเมือ เหลือแต่คนกับบ้านในงานพวกญาพ่อสาวบ่มองซั่งซู้ โตอ้ายกะส่องแนม อดแนน้องนั่นแย้มยิ้มส่งแนเด้อหนู หมู่เขาหนีเมือเหมิดส่วนโตอยู่เทิงฮ้าน สาวนงคราญหนีไกลอ้ายอัมพรลำกะบ่เกี่ยว เหลียวหลังมาสั่งพี่พะนางน้อง จังค่อยไล นวลในใน... เอ๊ย...ล่ะหน่า

หมอลำเทียมจันทร์ โอ่แล้วโอ๊ย... สมควรแล้ว สิต่าวลาเมือ...สมควรแล้วสิต่าวลาเมือ... เอ๊ย... ละหน่าม

แล้วบัดนี้ จังแม่นสมควรแล้ว สาวพะนางว่าสิลาสาแล้วลาเมือเจ้าสาก่อน เบิดแต่ลำทางสั้นสิหันมาเจ้าทางล่อง ชายเอ้ยตนพะนางนาฏน้องสิลาอ้ายนี่ต่าวเมือ ลำทางใด๋หมู่กะลำไปเหมิดแล้ว หลายแนวเบิดทุกอย่าง สาวพะนางนาฏน้องลาแล้วสิอ๊วยลง จนจวนแล้วแนวใด๋ก็หากว่า พี่ซายเอ๊ยสาวพะนางนาฏน้องสิลาอ้ายเจ้าต่าวเมือ ให้เจ้าค่อยอยู่นี่เด้อ... น้อยต่ำเตี้ยนี่ซู้เพิ่นไทไกล อย่าสุไลลืมนางบัดห่างกันน้ออ้าย สองเฮาน้อได้จาเว่านำกันเจ้าความม่วน... จนพะนางนาฏน้องสมควรแล้ว สิต่าวลาลง...เอ๊ย...

หมอลำอัมพร สาวแม่นเทียมจันทร์ ขั่นผู้จบจั่งน้อง คันผู้งามจังน้อง เฮ็ดจังใด๋นี่มันกะคล่อง ขั่นขี้ล่ายจังอ้าย แถนปั้นแม่นหล่อมา แถมแถนเมาเหล้า ตั้งเตานี่ละกะแม่นบ่เที่ยง หม่อกะหม่อฮั่วก้น คนอ้ายจังบ่งาม ขั่นผู้จบจั่งน้อง สีนวลนวลเจ้าทางอุ่น โอ้ยแก้มจุ่นปุ่นนี่เจ้าจังน้องนางหล่าแม่นผู้สวย นั่นละนานี่นวลหน่า ละนานี่นวลหน่า โอ้ยหนาเลาคิงบางเอ๊ย โอ๊ยหนาเลาคิงบางเอ่ย...

หมอลำเทียมจันทร์ โอ๊ยพี่ชายเอ่ย โอ้ยเจ้าพี่ซายเอ๊ย นี่บ่จบผู้ปานใด๋แหล่ว บ่งามผู้ปานใด๋แหล่ว นั่นหูตามีขั่นให้พี่เบิ่ง มันบ่เหลื่อมจังไหมนี่มันบ่ใสนี่แม่นจังแก้ว ซายโก้นั่นให้เบิ่งเอา พอมาเจอคนโก้ พี่งามเบิดโตผู้เจ้าของพี่ มักอีหลีโอ้ยทั้งอยากได้ อยากหัวไห้กะท่อกัน เจ้าผู้จังเพ็งแจ้ง โอ้แสงนี่งามซะซ้อน เป็นตาออนซอนนี่แม่นอยากได้ ไปให้นี่แม่เฮ็ดเขย นั่นละนาคนงามนี่หน่า คิ้วกงเป็นวงล่วนค่วน สวยนวลนวลตาเอ๊ย สาวนวลนัยน์ตาเอ่ย

หมอลำอัมพร สาวแม่นคำนาง ขั่นน้องเว่าโอ้ยแม่นจังซั่น กะให้แม่นความซา นี่ย่านบ่เป็นนี่จังว่า คำจาที่น้องว่าได้ว่า นี่ย่านบ่เป็นนี่แม่นจังเว่า สิลวงพี่ให้หลุ่มหลง โอ้ยตอนพรลำหมายหมั่น นี่กะสันนำโอ้ยเจ้าน้อยอ่อน นอนกะฝันนี่คิดอยากได้ พะนางน้องผู้เดียว เจ้าผู้เขียวคือน้อง คนงามงามนี่เจ้าคืออุ่น โอ้ยแก้วจุ่นปุ่นนี่ว่าผู้ว่ะจังน้อง ทองก้อนต่อนสะแหน นั่นอกสิเพนำน้อง คิดฮอดแต่นวลนาง ฟ้าฮ้องป้างนั่นพี่กะจ่ม หนาวลมลมนี่พัดจ้อยจ้อย คิดเห็นน้อยจ้าวจ้าว นี่หนาวสะบั้นนี่แม่นสั่นสาย โอ๊ยนั่นละนานี่นวลหน่า ละนานี่นวลหน่า โอ๊ยนาเลาคิงกลมเอ๊ย โอ๊ยหนาเลาคิงกลมเอ่ย...

เนื้อกลอนลำเต้ยคู่คิดถึงพี่บ้างไหม หมอลำอัมพร หมอลำเทียมจันทร์

หมอลำอัมพร สาวแม่นคำนาง จังว่าลำทางสั่นหันลงเลยแล้วลำเต้ยนี่กะจังม่วน สีนวล นวล นี่ผู้จังน้อง มาลำร้องใส่แคน สุดสะแนนนำพี่ สาวคนดีโอ๊ยเจ้ารูปค่อง คนผู้สวยจังน้องมาลำ (รำ) ฟ้อนใส่กัน จังว่าหันทางสั่นโอ๊ยหัวกลอนนี่จ้อนทางล่อง เป็นทำนองโอ๊ยแล้วจังเต้ย เลยหน่าอ่าเลยหัว โอ๊ยนั่นละนา นี่นวลหน่า ละนานี่นวลหน่า โอ๊ยหนาเลาคิงบางเอย โอ๊ยหนาเลาคิงบางเอ่ย

หมอลำเทียมจันทร์ โอ๊ยพี่ชายเอ๊ย โอ๊ยแนเจ้าพี่อัมพร พอแต่มานี่แม่นเห็นหน่าซายงามพี่เจ้าลอยเด่น ผู้จันทร์วันเพ็ญนี่แม่นรูปโก้ งามแท้นั่นเจ้าส่องไส นี่ว่าจังใด๋เด๊อ้าย ผู้ซายผู้ดีพี่เจ้าซู้เพิ่น นั่นจิตใจเวินกว้างกว้าง มาเห็นอ้ายแม่นผู้สวย เจ้าผู้มวยนี่ผมเทิ่น ผมคืนเจ้าคื่นด้ามปั่น น่ะผู้น้ำมันจันทน์นี่พี่ต้องใซ่ สมัยให้เปลี่ยนแปลง แสนล่ะแพงนางเอาบ่ได้ เด้อล่ะแสนเจ็บใจน้องบ่ได้พี่ มันแสนเต็มคีงนาฏน้องนั่นวอนเกี้ยวพี่บ่เหลียว นั่นละนาคนงามนี่หน่า ผู้คิวเจ้าป่งเป็นวงล่วนค่วน ผู้สวยนวลนวลตาไผ นี่สวยนวลนวลน่ะตาอ้าย

หมอลำอัมพร สาวแม่นคำนาง ขั่นน้องเว้าแม่นจังซั่น กะให้แม่นความสา ย่านบ่เป็นจังว่านี่คำจานี่น้องว่าได้ว่า ย่านบ่เป็นซะน้อว่าจังเว่า ลวงพี่ให้ลุ่มหลง โอ๊ยตอนก่อนลำหมายหมั่น กระสันนำโอ๊ยเจ้าน้อยอ่อน นอนกระฝันนี่คิดอยากได้พะนางน้องว่าจังใด๋ คันพอใจเชิญยิ่ม หวานในในยิ่มหน่อย ให้น้องยิ่มสาน้อน้อยน้อย ตีคิ้วแม่นหมู่ขวัญ นั่นละนาหนี่นวลหน่า ละนานี่นวลหน่า เอ๊าคิ่วเจ้าป่งเป็นวงล่วนค่วน สวยนวลนวลตาเอ๊ย นี่สวยนวลนวลตาเอ่ย

เนื้อกลอนลำเต้ยนิทาน-หมอลำอัมพร-หมอลำคำปุ่น

หมอลำอัมพร: สาวแม่นนางเอ๊ย ได้กินลมนี่แม่นตีต้อง ไฝทองเอ๊ยยาวแหล่วย่าว นี่กาละเกดนี่แม่นต่อนท้าว โอ้ยทรงเศร้าแม่นเก่าหมอง ได้กินลมนี่ละแม่นตีต้อง หนาวมานี่เจ้าหวั่นหวั่น คิดกระสันนี่แม่นฮอดแก้ว มลีน้อยบ่หวั่งหวั่น จังว่าสันนี่ละแม่นจอมดั้น อาชาไนยหนิแม่นซิแบ่ง เสียงลมแฮงนี่พัดขึ้นเข้า สิเลยหน้าบ่อนใด๋ โอ้ยนั่นละนาวานวลหน่า เปื้องแล้วปินธุลินเอ่ย

หมอลำคำปุ่น: โอ้ยเจ้าพี่ชายเอ้ย ก็จังว่าสมนี่ละแม่นมุติน้อง มณีจันทร์นี่น้อแม่นน้อยอ่อน คิดคะนิงนี่น้อแม่นต่อนท้าว ผัวแก้วเจ้าแม่นทาวตาย จังว่าย่อนนี่น้อแม่นตำต้องผัวนางก็แม่นดิ้นดั๊น ก็กะสันนี่น้อแม่นฮำไห่ มณีฮ้องห่วนฮวน จังว่าจนนี่น้อแม่นนางน้อย ก็มลีจันทร์สะดุ้งตื่น นี่พอว่าตื่นนี่น้อแม่นขึ่นแล้ว เห็นแก้วเจ้าแม่นมิ่งผัว มีแต่เมานี่น้อแม่นมัวไห่ คะนิงตายแม่นเสือกอุ่น บุญอีนางนี่แม่นนี่น้อย โลดผัวหล่มคาวตาย นั่นละนาหนาแก้วหนา หงส์ลอยเวียนเหินเอ่ย

หมอลำอัมพร: สาวแม่นนางเอ๊ย ขั่นแม่นจักนี่ละแม่นกล่าวเรื่องบาคานนี่กาละเกด นี่คราวเมื่อยนนี่แม่นถูกต้อง บาบ่าวแม่นท่าวตาย ตกสนมนี่ละแม่นคราวนั่น บาตายอยู่กลางห่า ฟังยนนี่แม่นถูกต้อง สิตายข่างแม่นบ่สน ขอให้หนูนี่แม่นนางน้อง มณีจันทร์นี่ละลงมาปล่อย ลงมาเบิ่งข้าแน สิตายข่างแม่นแค่ยน นั่นละนาว่านวลหน่านาเลาคิงผู้บางเอ่ย

หมอลำคำปุ่น: โอ้ยเจ้าพี่ชายเอ่ย อันนี่กรรมนี่น้อแม่นนางแล้ว มณีจันทร์ได้จาก โอ้ยผัวได้พลากกะน้อแม่น...ข่าง นางน้อยก็เลาเหิง กะจังว่าคิดแม่นสะอื้น นี่ขั่นนำผัวนี่น้อแม่นยิ่งเกลื่อน เดือนหงาย ๆ นี่น้อแม่นส่องแจ้ง ใจน้องว้าเหว่ ก็จังว่าอุกเจ้าแม่นใจเด่ ก็เซนี่ซวนแม่นล่มทาว หนาวในใจนี่น้อแม่นนี่น้อง โหลดหมองเศร้าเหงามโน นั้นหละนาว่าคำหน่า หนาเจ้าคิงบางเอ่ย