ลำยาวเต้ยคู่-หมอลำอัมพร-หมอลำเทียมจันทร์

หมอลำอัมพร โอ้... ไม้เอ๊ยไม้ล้มพาดง่า คันบ่มีหยังหล่า ว่าสิลงงามงาม... เอ๊ย... ละหน่าม

เออจังซั่นล่ะนางเอ๊ย จวนจนแล้วลำลงลาเลิกดาวต่ำตกเดี่ยงคล้ายสายฟ้าโหลดแจ่มสี ปักษีฝูงคนเลี้ยงหากินกะโค้งต้าว แสงขาวขาวพ้นขอบฟ้าดาวซ้างกะอ่วยงา กาบวรเสียงแล้วกบแก่งกะฮ้องตืด มืดส่งฝูงเปรตเป้าคนเฒ่ากะเล่าจา พนาฝูงคนเลี้ยงเถียงกันออกกินเงื่อ คนเมือนอนทั้งโฮฮ้องเสียงวึ้นขั้นตื่นเมือ เหลือแต่คนกับบ้านในงานพวกญาพ่อสาวบ่มองซั่งซู้ โตอ้ายกะส่องแนม อดแนน้องนั่นแย้มยิ้มส่งแนเด้อหนู หมู่เขาหนีเมือเหมิดส่วนโตอยู่เทิงฮ้าน สาวนงคราญหนีไกลอ้ายอัมพรลำกะบ่เกี่ยว เหลียวหลังมาสั่งพี่พะนางน้อง จังค่อยไล นวลในใน... เอ๊ย...ล่ะหน่า

หมอลำเทียมจันทร์ โอ่แล้วโอ๊ย... สมควรแล้ว สิต่าวลาเมือ...สมควรแล้วสิต่าวลาเมือ... เอ๊ย... ละหน่าม

แล้วบัดนี้ จังแม่นสมควรแล้ว สาวพะนางว่าสิลาสาแล้วลาเมือเจ้าสาก่อน เบิดแต่ลำทางสั้นสิหันมาเจ้าทางล่อง ชายเอ้ยตนพะนางนาฏน้องสิลาอ้ายนี่ต่าวเมือ ลำทางใด๋หมู่กะลำไปเหมิดแล้ว หลายแนวเบิดทุกอย่าง สาวพะนางนาฏน้องลาแล้วสิอ๊วยลง จนจวนแล้วแนวใด๋ก็หากว่า พี่ซายเอ๊ยสาวพะนางนาฏน้องสิลาอ้ายเจ้าต่าวเมือ ให้เจ้าค่อยอยู่นี่เด้อ... น้อยต่ำเตี้ยนี่ซู้เพิ่นไทไกล อย่าสุไลลืมนางบัดห่างกันน้ออ้าย สองเฮาน้อได้จาเว่านำกันเจ้าความม่วน... จนพะนางนาฏน้องสมควรแล้ว สิต่าวลาลง...เอ๊ย...

หมอลำอัมพร สาวแม่นเทียมจันทร์ ขั่นผู้จบจั่งน้อง คันผู้งามจังน้อง เฮ็ดจังใด๋นี่มันกะคล่อง ขั่นขี้ล่ายจังอ้าย แถนปั้นแม่นหล่อมา แถมแถนเมาเหล้า ตั้งเตานี่ละกะแม่นบ่เที่ยง หม่อกะหม่อฮั่วก้น คนอ้ายจังบ่งาม ขั่นผู้จบจั่งน้อง สีนวลนวลเจ้าทางอุ่น โอ้ยแก้มจุ่นปุ่นนี่เจ้าจังน้องนางหล่าแม่นผู้สวย นั่นละนานี่นวลหน่า ละนานี่นวลหน่า โอ้ยหนาเลาคิงบางเอ๊ย โอ๊ยหนาเลาคิงบางเอ่ย...

หมอลำเทียมจันทร์ โอ๊ยพี่ชายเอ่ย โอ้ยเจ้าพี่ซายเอ๊ย นี่บ่จบผู้ปานใด๋แหล่ว บ่งามผู้ปานใด๋แหล่ว นั่นหูตามีขั่นให้พี่เบิ่ง มันบ่เหลื่อมจังไหมนี่มันบ่ใสนี่แม่นจังแก้ว ซายโก้นั่นให้เบิ่งเอา พอมาเจอคนโก้ พี่งามเบิดโตผู้เจ้าของพี่ มักอีหลีโอ้ยทั้งอยากได้ อยากหัวไห้กะท่อกัน เจ้าผู้จังเพ็งแจ้ง โอ้แสงนี่งามซะซ้อน เป็นตาออนซอนนี่แม่นอยากได้ ไปให้นี่แม่เฮ็ดเขย นั่นละนาคนงามนี่หน่า คิ้วกงเป็นวงล่วนค่วน สวยนวลนวลตาเอ๊ย สาวนวลนัยน์ตาเอ่ย

หมอลำอัมพร สาวแม่นคำนาง ขั่นน้องเว่าโอ้ยแม่นจังซั่น กะให้แม่นความซา นี่ย่านบ่เป็นนี่จังว่า คำจาที่น้องว่าได้ว่า นี่ย่านบ่เป็นนี่แม่นจังเว่า สิลวงพี่ให้หลุ่มหลง โอ้ยตอนพรลำหมายหมั่น นี่กะสันนำโอ้ยเจ้าน้อยอ่อน นอนกะฝันนี่คิดอยากได้ พะนางน้องผู้เดียว เจ้าผู้เขียวคือน้อง คนงามงามนี่เจ้าคืออุ่น โอ้ยแก้วจุ่นปุ่นนี่ว่าผู้ว่ะจังน้อง ทองก้อนต่อนสะแหน นั่นอกสิเพนำน้อง คิดฮอดแต่นวลนาง ฟ้าฮ้องป้างนั่นพี่กะจ่ม หนาวลมลมนี่พัดจ้อยจ้อย คิดเห็นน้อยจ้าวจ้าว นี่หนาวสะบั้นนี่แม่นสั่นสาย โอ๊ยนั่นละนานี่นวลหน่า ละนานี่นวลหน่า โอ๊ยนาเลาคิงกลมเอ๊ย โอ๊ยหนาเลาคิงกลมเอ่ย...

เนื้อกลอนลำเต้ยไฟเย็น-กลอนลำต่อต้านคอมมิวนิสต์ [2508]

อ๊าวพ่อแม่เอ๊ยให้พากันระลึกไว้ไฟใหญ่คอมมิวนิสต์ มันนั่นเป็นคนคิดก่อกวนเมืองบ้าน เฮาต้องพากันต้านระวัยไฟอันนิดนอย ไฟเห็นเย็นเห็นเล็กน้อย มันสิไหม้แม่นเมื่อลุน

เราชาวไทยขอให้ระวังไฟเย็น เราชาวไทยขอให้ระวังไฟเย็น อย่าได้เห็นเพียงเล็กน้อยมันจะคอยลามไป จะลุกไหม้พี่น้องเอย จะลุกไหม้พี่น้องเอย เฮามาพากันต้าน ตัดไฟนั่นไว้สาก่อน มันสิฮ้อนเมื่อหน้า เผาสิ้นสิบ่ยัง นั่นนาพี่นาพี่นวลหน่า ให้ชาวไทยเจริญเอ้ย

เราชาวไทยขอให้ระวังไฟเย็น เราชาวไทยขอให้ระวังไฟเย็น อย่าได้เห็นเพียงเล็กน้อยมันจะคอยลามไป จะลุกไหม้พี่น้องเอย จะลุกไหม้พี่น้องเอย เฮามาพากันต้าน ตัดไฟนั่นไว้สาก่อน มันสิฮ้อนเมื่อหน้า เผาสิ้นสิบ่ยัง นั่นนาพี่นาพี่นวลหน่า ละนาพี่นวลหน่า ให้ชาวไทยเจริญเอ้ย

เราชาวไทยขอให้ระวังไฟเย็น เราชาวไทยขอให้ระวังไฟเย็น อย่าได้เห็นเพียงเล็กน้อยมันจะคอยลามไป จะลุกไหม้พี่น้องเอย จะลุกไหม้พี่น้องเอย เฮามาพากันต้าน ตัดไฟนั่นไว้สาก่อน มันสิฮ้อนเมื่อหน้า เผาสิ้นสิบ่ยัง นั่นนาพี่นาพี่นวลหน่า ให้ชาวไทยเจริญเอ้ย

เราชาวไทยขอให้ระวังไฟเย็น เราชาวไทยขอให้ระวังไฟเย็น อย่าได้เห็นเพียงเล็กน้อยมันจะคอยลามไป จะลุกไหม้พี่น้องเอย จะลุกไหม้พี่น้องเอย เฮามาพากันต้าน ตัดไฟนั่นไว้สาก่อน มันสิฮ้อนเมื่อหน้า เผาสิ้นแม่นบ่ยัง นั่นนาพี่นาพี่นวลหน่า ละนาพี่นวลหน่า ให้ชาวไทยเจริญเอ้ย

เราชาวไทยขอให้ระวังไฟเย็น เราชาวไทยขอให้ระวังไฟเย็น อย่าได้เห็นเพียงเล็กน้อยมันจะคอยลามไป จะลุกไหม้พี่น้องเอย จะลุกไหม้พี่น้องเอย เฮามาพากันต้าน ตัดไฟนั่นไว้สาก่อน มันสิฮ้อนเมื่อหน้า เผาสิ้นสิบ่ยัง นั่นนาพี่นาพี่นวลหน่า ละนาพี่นวลหน่า ให้ชาวไทยเจริญเอ้ย

เนื้อกลอนลำเต้ยคู่คิดถึงพี่บ้างไหม หมอลำอัมพร หมอลำเทียมจันทร์

หมอลำอัมพร สาวแม่นคำนาง จังว่าลำทางสั่นหันลงเลยแล้วลำเต้ยนี่กะจังม่วน สีนวล นวล นี่ผู้จังน้อง มาลำร้องใส่แคน สุดสะแนนนำพี่ สาวคนดีโอ๊ยเจ้ารูปค่อง คนผู้สวยจังน้องมาลำ (รำ) ฟ้อนใส่กัน จังว่าหันทางสั่นโอ๊ยหัวกลอนนี่จ้อนทางล่อง เป็นทำนองโอ๊ยแล้วจังเต้ย เลยหน่าอ่าเลยหัว โอ๊ยนั่นละนา นี่นวลหน่า ละนานี่นวลหน่า โอ๊ยหนาเลาคิงบางเอย โอ๊ยหนาเลาคิงบางเอ่ย

หมอลำเทียมจันทร์ โอ๊ยพี่ชายเอ๊ย โอ๊ยแนเจ้าพี่อัมพร พอแต่มานี่แม่นเห็นหน่าซายงามพี่เจ้าลอยเด่น ผู้จันทร์วันเพ็ญนี่แม่นรูปโก้ งามแท้นั่นเจ้าส่องไส นี่ว่าจังใด๋เด๊อ้าย ผู้ซายผู้ดีพี่เจ้าซู้เพิ่น นั่นจิตใจเวินกว้างกว้าง มาเห็นอ้ายแม่นผู้สวย เจ้าผู้มวยนี่ผมเทิ่น ผมคืนเจ้าคื่นด้ามปั่น น่ะผู้น้ำมันจันทน์นี่พี่ต้องใซ่ สมัยให้เปลี่ยนแปลง แสนล่ะแพงนางเอาบ่ได้ เด้อล่ะแสนเจ็บใจน้องบ่ได้พี่ มันแสนเต็มคีงนาฏน้องนั่นวอนเกี้ยวพี่บ่เหลียว นั่นละนาคนงามนี่หน่า ผู้คิวเจ้าป่งเป็นวงล่วนค่วน ผู้สวยนวลนวลตาไผ นี่สวยนวลนวลน่ะตาอ้าย

หมอลำอัมพร สาวแม่นคำนาง ขั่นน้องเว้าแม่นจังซั่น กะให้แม่นความสา ย่านบ่เป็นจังว่านี่คำจานี่น้องว่าได้ว่า ย่านบ่เป็นซะน้อว่าจังเว่า ลวงพี่ให้ลุ่มหลง โอ๊ยตอนก่อนลำหมายหมั่น กระสันนำโอ๊ยเจ้าน้อยอ่อน นอนกระฝันนี่คิดอยากได้พะนางน้องว่าจังใด๋ คันพอใจเชิญยิ่ม หวานในในยิ่มหน่อย ให้น้องยิ่มสาน้อน้อยน้อย ตีคิ้วแม่นหมู่ขวัญ นั่นละนาหนี่นวลหน่า ละนานี่นวลหน่า เอ๊าคิ่วเจ้าป่งเป็นวงล่วนค่วน สวยนวลนวลตาเอ๊ย นี่สวยนวลนวลตาเอ่ย

เนื้อกลอนลำเต้ยหวานอารมณ์-หมอลำบุญเพ็ง ไฝผิวชัย

โอ่เจ้าพี่หมอลำ จังแม่นพี่ซายลำ สัจจะนั่นผู้ซายนี่นั่นบ่มีทางสิเซื่อ ชาตินี่แนวดอกเดื่อ ล่ะมันบ่บานแม่นนี่อยู่ต้น ตนนางน้องบ่เซื่อคน หมากกาเลาหุ่มก้น นั่นนกยางก่ำนั่นเจ้าคือกา จังสิมีสัจจะและบ่อนผู่ซายแม่นนี่มาเว่า เขาว่าของหวานนั่น นั่นบุญเพ็งนั่นได้เคยผ่าน หวานน้ำตาลน้ำอ้อย หวานจ้อยแม่นบ่ดน บัดหวานลมไซล่อ หวานในคอนั่นบ่มีออก เว่าดอกล็กดอกน้อย จนหม่อยลาแมงนำ นี่นั่นละนานี่นวลหน่า โอ้หอมกลิ่นมาแต่ไกลเอ๊ย หอมกลิ่นมาแต่ไกลเอ่ย

โอ่เจ้าพี่ซายเอ๊ย สัจจะนั่นผู้ซายนี่ นั่นบ่มีทางสิเซื่อ ชาตินี่แนวหมากเดื่อ นั่นว่าบ่แม่นนี่ผู้ต้อง แมลงดั้นนั่นเจ้าอยู่ใน ของใส ๆ แม่นแก้ว ของดำ ๆ นั่นแม่นถ่าน ความสังหารผู้ซาย ตัวะแต่หญิงหลอกล่อ พอให้แม่นละสุม จังว่าตัวะนางหลุ่ม นี่หลงลมล่มก่อนแลน ตัวะนางไปได้ซู่ มาแล้วแม่นบ่เอา นี่ดอกว่านานี่นวลหน่า โอนาเลาคีงบางหนา โอ้หนาเลาคีงบางเอ่ย

โอ่เจ้าพี่ซายเอ๊ย จังแม่พี่หมอลำ เจ้าหักอุปนี่ปาโลกน์เว่า นั่นว่ากระต่ายมีเขา ซางสิสนเคาแปง นั่นว่ามดแดงนั่นนี่มีลิ้น เจ้าหักตัวะกินอ้อย สิป๋าฮอยไว้ให้ตุ่น บุญชูอ้ายหนี่เอ๊ยนางฮู่จักนั่นบ่แพ้แหล่ว หนองเจ้านั่นแม่นแซ่ปอ นางฮู่จักนั่นบ่แพ่แหล่วหนองปอบ่อนเจ้าแซ่ แหว่านลงใส่น้ำ ประสงค์ตั้งนั่นเจ้าต่อปลา สิวบ่คาแหสร้อย อย่าหวังพลอยสิได้ป่น นั่นแม่น้ำมูลบ่อ้น คนแหล่วแม่นบ่เอา นี่นั่นละนานวลหน่า เว่ากันมาว่าสิได้กะบ่ได้ สิหนีไปไทยบ่มาจ้อย

โอ่เจ้าพี่หมอลำ จังแม่่นเมือนำบ่ นั่นเมือนำเจ้าน้องบ่ คันแม่นเมือนำบ่ นั่นเมือนำเจ้าน้องบ่ คันแม่นเมือนำน้องบุญเพ็งนางบ่ให้ย่าง นางสิหาบ่วงคล้องคออ้ายแม่นแก่เมือ นี่นั่นลานานวลหน่า หอมกลิ่นมาอยากดมเด๊ หอมกลิ่นมาอยากดมเด้...เด่